ΝΟΜΟΣΦΑΙΡΑ

ΔΙΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΝΤΟΛΗ : ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΝ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑ ΔΕΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ;

2012-05-07T21:22:00.002+03:00

Σε περίπτωση που κάποιο πολιτικό κόμμα συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία εδρών στην Βουλή, τα πράγματα είναι απλά. Με βάση την αρχή της δεδηλωμένης σχηματίζει αυτοδύναμη μονοκομματική κυβέρνηση και πρωθυπουργός διορίζεται ο αρχηγός του..

Τι συμβαίνει ωστόσο στην περίπτωση που κανένα κόμμα δεν συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών (151 έδρες και πάνω) στην Βουλή;

Σε αυτή την περίπτωση το Σύνταγμα προβλέπει τα κάτωθι στάδια:

1. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέχει στον αρχηγό του κόμματος που διαθέτει την σχετική πλειοψηφία διερευνητική εντολή με προθεσμία 3 ημέρες για να διακριβωθεί η δυνατότητα σχηματισμού Κυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Βουλής (Κυβέρνηση συνεργασίας).

2. Αν δεν τελεσφορήσει η διερευνητική εντολή αυτή, παρέχεται διερευνητική εντολή με προθεσμία 3 ημέρες αντίστοιχα στον αρχηγό του δεύτερου σε έδρες κόμματος.

3. Αν η διερευνητική εντολή αυτή επίσης αποτύχει, παρέχεται αντίστοιχη με προθεσμία 3 ημέρες και στον αρχηγό του τρίτου κόμματος για τον σχηματισμό Κυβέρνησης.

4. Αν και αυτή αποτύχει, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλεί τους αρχηγούς των κομμάτων και, αφού επιβεβαιώσει την αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης που να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής, επιδιώκει τον σχηματισμό Κυβέρνησης από όλα τα κόμματα της Βουλής για την διενέργεια εκλογών.

5. Αν αυτό δεν καταστεί εφικτό, αναθέτει στον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου το σχηματισμό όσο το δυνατό ευρύτερης αποδοχής κυβέρνησης για να διενεργήσει εκλογές και διαλύει την Βουλή.

ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΛΕΥΚΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ;

2012-05-05T23:47:00.000+03:00

Σύμφωνα με ρητή διάταξη του ισχύοντος εκλογικού νομού (άρθρο 1 ν 3434/2006) τα λευκά ψηφοδέλτια δεν προσμετρώνται στα έγκυρα. Η ένα λόγω διάταξη έλυσε ερμηνευτικά το ανέκυψαν ζήτημα σχετικα με την συνταγματικότητα της λήψης ή όχι υπόψη των λευκών ψηφοδελτίων ως έγκυρα. Απο τη μια υποστηριζόταν η άποψη ότι δεν έπρεπε να κατα μετρήσουν στα έγκυρα και απο την άλλη ότι αποτελούν πολιτική επιλογή και θα πρέπει να ληφθούν κανονικά υπόψη για να υπάρχει συμφωνία με το Σύνταγμα. Πλέον λοιπόν το ζήτημα αυτο λύθηκε με τον ισχύοντα εκλογικό νομο (3434/2006) και όπως προαναφέρθηκε τα λευκά ψηφοδέλτια δεν προσμετρώνται στα έγκυρα. Διάχυτη είναι η πεποίθηση ότι τα λευκά ψηφοδέλτια "πηγαίνουν υπέρ του πρώτου κόμματος". Ωστόσο, με δεδομένο ότι δεν προσμετρώνται καν στα έγκυρα, κάτι τέτοιο δεν μπορει να θεωρηθεί σωστό καθως πουθενά δεν στηρίζεται. Αυτη η άποψη ενδεχομένως θα μπορούσε να βασιστει μόνο στο γεγονός ότι ο εκλογέας που επιλέγει το λευκό ψηφοδέλτιο, θα μπορούσε να επιλέξει ένα ειδει "ψήφου διαμαρτυρίας" ψηφοδελτιο απο κάποιο μικρότερο κόμμα, το οποίο θα προσμετρουνταν στα έγκυρα μειώνοντας έτσι τα ποσοστά των υπολοιπων -πρώτου ή πρώτων- κομμάτων. Έτσι επιλέγοντας το λευκό ψηφοδέλτιο, στην ουσία δεν κάνει χρήση της δυνατότητας του να ρίξει "ψήφο διαμαρτυρίας" και απλά δεν επηρεάζει τα ποσοστά των υπολοίπων κομμάτων χωρίς αυτο να σημαίνει ότι επιλέγοντας το λευκό ψηφοδέλτιο τα ευνοεί άμεσα ή ότι το λευκό προσμετρώνται υπέρ του πρώτου κόμματος.

ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΟ ΠΑΡΑΒΟΛΟ ΤΩΝ 100 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΑΝΑΚΟΠΗΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

2012-01-29T14:23:00.000+02:00

Σύμφωνα με το άρθρο 45 του ν. 3900/2010 το παράβολο για την άσκηση ένδικων βοηθημάτων ενώπιον των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων μεταξύ των οποίων και της ανακοπής του άρθρου 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας ορίζεται σε 100 ευρώ και συνιστά προϋπόθεση του παραδεκτού της ανακοπής.

Έτσι, το παράβολο αυτό αυξήθηκε αισθητά, καθώς σύμφωνα με την σχετική νομοθεσία του 2008 ανερχόταν σε 25 ευρώ, ενώ προγενέστερα σε 4,40€.

Ωστόσο, με την υπ’ αρ. 59/2012 απόφαση του Διοικητικού ΠρωτοδικείουΑθηνών, ελέγχθηκε παρεμπιπτόντως η συνταγματικότητα της ως άνω διάταξης σε υπόθεση στην οποία δεν είχε καταβληθεί και έκρινε ότι η εν λόγω διάταξη είναι αντισυνταγματική, καθώς αντίκειται στο άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς κρίθηκε ότι παρακωλύει κατ’ ουσίαν την πρόσβαση των πολιτών στα δικαστήρια και το έννομο δικαίωμα δικαστικής προστασίας που πρέπει να τους παρέχεται από την πολιτεία, στερώντας τους κατ’ επέκταση το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη.

Έτσι, ενώ ο νομοθέτης δύναται να θεσπίζει δικονομικές προϋποθέσεις για την παραδεκτή άσκηση των ένδικων βοηθημάτων, δεν θα πρέπει ωστόσο να φτάνει στο σημείο αυτές να υπερβαίνουν το όριο του διαχειρίσιμου από τον μέσο πολίτη, λειτουργώντας ως πρόσκομμα για την πρόσβασή του στην Δικαιοσύνη.

            Με την απότομη αύξηση του παραβόλου και τον καθορισμό του στα 100 ευρώ και με γνώμονα και την τρέχουσα δυσμενή οικονομική συγκυρία που επιτείνει το ως άνω, το Δικαστήριο έκρινε ότι το παράβολο των 100 ευρώ περιορίζει υπέρμετρα την πρόσβαση του πολίτη στην Δικαιοσύνη και, ως εκ τούτου, η θέσπισή του με την ως άνω διάταξη είναι αντισυνταγματική.
             Πρόκειται για μία απόφαση εύλογη που διαλαμβάνει κατά τρόπο ρεαλιστικό το κόσοτς που καλούνται οι πολίτες να αντιμετωπίσουν προκειμένου να έχουν πρόσβαση στην Δικαιοσύνη και εφαρμόζει όπως θα έπρεπε τοσο το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος όσο και το άρθρο 6 παρ. 1της υπερνομοθετικής ισχύος Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Αθνρώπου σχετικά με την δίκαιη δίκη.
            Πρέπει να υπογραμμιστεί και επ' αφορμής της ως άνω απόφασης ότι κανένας δεν θα πρέπει να αποστερείται το δικαίωμά του για πρόσβαση στην Δικαιοσύνη με τη θέσπιση επαχθών οικονομικά επιβαρύνσεων για το παραδεκτό της άσκησης των ένδικων βοηθημάτων που του παρέχονται από το Νόμο.

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΟΥ Ν. 3869/2010 ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ

2012-01-28T18:40:00.000+02:00

O Νόμος 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, όπως τροποποιήθηκε από τους ν. 3996/2011 και ν. 4019/2011, έχει ήδη εφαρμοστεί για χιλιάδες δανειολήπτες σε όλη την Ελλάδα, για τους οποίους τα Ειρηνοδικεία εφαρμόζοντας τις διατάξεις του, προέβησαν στην έκδοση εξαιρετικά ευνοϊκών αποφάσεων για την ρύθμιση των οφειλών τους ή ακόμα και την απαλλαγή τους για μέρος από αυτές.

Πρόκειται για το ελληνικό δίκαιο της αστικής αφερεγγυότητας που έρχεται να δώσει λύση σε όσους αντιμετωπίζουν ουσιαστική αδυναμία να εξυπηρετήσουν τις δανειακές τους υποχρεώσεις.

1. Ποιος μπορεί να ενταχθεί στις ευεργετικές διατάξεις του ν. 3869/2010;

Κάθε φυσικό πρόσωπο, ιδιώτης ή επαγγελματίας αρκεί να μην είναι έμπορος. Όσοι έχουν την εμπορική ιδιότητα υπάγονται αποκλειστικά στις διατάξεις του Πτωχευτικού Κώδικα και όχι σε αυτές του ν. 3869/2010.

Το πρόσωπο που υπάγεται στη διαδικασία πρέπει να έχει μόνιμη αδυναμία πληρωμής των οφειλών του, στην οποία να έχει περιέλθει χωρίς δόλο.

2. Πότε κάποιος είναι έμπορος;

Έμπορος είναι κάποιος που κατά σύνηθες επάγγελμα ασκεί εμπορικές πράξεις και έχει την εμπορία σαν κύριο επάγγελμα. Έμποροι δεν είναι όσοι ασκούν μικροεμπορία (π.χ. ψιλικατζής, οδηγός ταξί, ηλεκτρολόγος, υδραυλικός, κτηνοτρόφος, δασοκόμος, ψαράς κ.λπ.) γιατί η εργασία τους στηρίζεται περισσότερο στην σωματική τους καταπόνηση και την άσκηση χειρωνακτικής εργασίας παρά στην εμπορία. Έμπορος είναι και ο ομόρρυθμος εταίρος εμπορικής Ο.Ε. ή Ε.Ε., όχι όμως και όποιος κατέχει μερίδιο σε ΕΠΕ ή μετοχές σε Α.Ε. (πλην του μεγαλομετόχου της). Πάντως, ορθό είναι η κατοχή ή όχι εμπορικής ιδιότητας να κρίνεται περιπτωσιολογικά.

3. Πόσες φορές μπορεί κάποιος να υπαχθεί στις διατάξεις του ν. 3869/2010;

Η ρύθμιση του ν. 3869/2010 είναι προσωποπαγής και το κάθε πρόσωπο μπορεί να υπαχθεί στη ρύθμιση μόνο μία φορά στη ζωή του.

4. Ποιες οφειλές υπάγονται στις διατάξεις του ν. 3869/2010;

Στις διατάξεις του ν. 3869/2010 υπάγονται όλες οι ληξιπρόθεσμες οφειλές, όχι μόνο οι οφειλές προς πιστωτικά ιδρύματα ( τράπεζες ). Εξαιρούνται οι οφειλές που έχουν αναληφθεί ένα έτος πριν την υποβολή της αίτησης στη Ειρηνοδικείο, καθώς και οι οφειλές που προέκυψαν από αδικοπραξία που τελέστηκε με δόλο, διοικητικά πρόστιμα, χρηματικές ποινές, φόρους και τέλη προς το Δημόσιο και του Ο.Τ.Α., τέλη προς ΝΠΔΔ και εισφορές προς οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης και ασφαλιστικά ταμεία.

5. Ποια είναι τα στάδια της διαδικασίας υπαγωγής στον ν. 3869/2010 πριν την υποβολή της αίτησης στο Ειρηνοδικείο;

α) Συγκέντρωση οφειλών από τους πιστωτές: Κατόπιν αιτήσεως των οφειλετών, οι πιστωτές υποχρεούνται να τους παρέχουν αναλυτική κατάσταση των προς αυτούς οφειλών τους κατά κεφάλαιο, τόκους, έξοδα και τρέχον επιτόκιο μέσε σε 5 εργάσιμες ημέρες.

β) Εξωδικαστικός Συμβιβασμός: Απαραίτητη προϋπόθεση πριν από την υποβολή αίτησης στο Ειρηνοδικείο είναι η υποβολή αίτησης εξωδικαστικού συμβιβασμού από τον οφειλέτη προς το σύνολο των υπαγόμενων στη ρύθμιση πιστωτών του με τη συνδρομή Δικηγόρου ή του Συνηγόρου του Καταναλωτή ή άλλης καταναλωτικής ένωσης ή αρμόδιου φορέα. Μόνο όταν η ως άνω προσπάθεια εξωδικαστικού συμβιβασμού αποτύχει και με τη σύνταξη σχετικής βεβαίωσης αποτυχίας από τον συνδράμοντα φορέα ή τον πληρεξούσιο Δικηγόρο που την διενήργησε μπορεί να υποβληθεί αίτηση στο Ειρηνοδικείο εντός έξι μηνών από την αποτυχία επελεύσεως εξωδικαστικού συμβιβασμού.

Η διαδικασία του εξωδικαστικού συμβιβασμού δεν έχει στεφθεί από επιτυχία μέχρι σήμερα, καθώς δύο μόνο είναι οι περιπτώσεις που αυτός έχει πετύχει πανελλαδικά. Γι’ αυτό, είναι καλό οι οφειλέτες να συνοδεύουν την αίτησή τους από πλήρη στοιχεία (οικονομικά, περιουσιακά και άλλα) προκειμένου οι πιστωτές να είναι σε θέση να εξετάζουν ενδελεχώς την οικονομική τους κατάσταση.

6. Ποιο είναι το αρμόδιο Δικαστήριο για την εκδίκαση της αίτησης;

Αρμόδιο είναι το Ειρηνοδικείο της κατοικίας ή της συνήθους διαμονής του οφειλέτη που δικάζει με τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας (ανακριτικό σύστημα).

7. Τι πρέπει να περιέχει η αίτηση που κατατίθεται ενώπιον του Ειρηνοδικείου;

Η αίτηση που κατατίθεται ενώπιον του Ειρηνοδικείου πρέπει να περιέχει: α) κατάσταση της περιουσίας του οφειλέτη, β) κατάσταση των κάθε είδους εισοδημάτων του οφειλέτη και της συζύγου του, γ) αναλυτική κατάσταση πιστωτών και απαιτήσεων κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα και δ) σχέδιο διευθέτησης οφειλών που να λαμβάνει με εύλογο τρόπο και συσχέτιση τα συμφέροντα των πιστωτών και την περιουσία, τα εισοδήματα και την οικογενειακή κατάσταση του οφειλέτη.

Το σχέδιο διευθέτησης των οφειλών πρέπει να είναι εύλογο και να μπορεί να εξυπηρετηθεί από τον οφειλέτη χωρίς να θυσιάζεται όμως η αξιοπρεπής του διαβίωση.

Με την κατάθεση της αίτησης στο Ειρηνοδικείο, ορίζεται και δικάσιμος συζήτησής της.

Μέσα σε ένα μήνα από την κατάθεση της αίτησης πρέπει επίσης να κατατεθεί στη γραμματεία του Ειρηνοδικείου η βεβαίωση αποτυχίας του εξωδικαστικού συμβιβασμού καθώς και υπεύθυνη δήλωση για την ορθότητα και πληρότητα των ως άνω καταστάσεων (α) κατάσταση της περιουσίας του οφειλέτη, β) κατάσταση των κάθε είδους εισοδημάτων του οφειλέτη και της συζύγου του, γ) αναλυτική κατάσταση πιστωτών και απαιτήσεων κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα) που περιλαμβάνονται στην αίτηση και για τυχόν μεταβιβάσεις εμπραγμάτων δικαιωμάτων στις οποίες ο οφειλέτης έχει προβεί κατά την τελευταία τριετία πριν την υποβολή της αίτησης, καθώς και όλα τα έγγραφα που έχει στη διάθεσή του μέχρι εκείνη τη στιγμή.

8. Τι γίνεται μετά την κατάθεση της αίτησης;

Μέσα σε ένα μήνα από την κατάθεσή της, η αίτηση πρέπει να επιδοθεί στους πιστωτές με πρόσκληση να υποβάλλουν τις παρατηρήσεις τους επ’ αυτής και να δηλώσουν αν συμφωνούν με το σχέδιο διευθέτησης οφειλών που προτείνει ο οφειλέτης εντός δύο μηνών από την υποβολή της. Τεκμαίρεται ότι ο πιστωτής συμφωνεί με το προτεινόμενο σχέδιο αν περάσει άπρακτη η ως άνω προθεσμία. Μνεία της συνέπειας αυτής πρέπει να γίνεται και στην πρόσκληση.

Ο πιστωτής λαμβάνοντας γνώση του φακέλου του οφειλέτη και είναι δυνατό να προτείνει εγγράφως παρατηρήσεις.

9. Τι συμβαίνει με τα καταδιωκτικά μέτρα;

Ο οφειλέτης έχει τη δυνατότητα να υποβάλει αίτηση αναστολής των μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης, καθώς η κατάθεση της αίτησης δεν επιφέρει αυτοδικαίως την αναστολή τους.

Επίσης, έχει τη δυνατότητα να έχει σχετικό αίτημα χορήγησης προσωρινής διαταγής στο δικόγραφο της αίτησής του.

10. Τι συμβαίνει με τους τόκους;

Με την κοινοποίηση της αίτησης, οι απαιτήσεις παύουν να είναι τοκοφόρες και υπολογίζονται με την αξία που έχουν κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης. Εξαιρούνται οι απαιτήσεις που είναι εξασφαλισμένες με ειδικό προνόμιο ή εμπράγματη ασφάλεια, που συνεχίζουν να εκτοκίζονται μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της αιτήσεως με επιτόκιο ενήμερης οφειλής.

11. Τι περιλαμβάνει η διαδικασία του εξωδικαστικού συμβιβασμού;

Μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε ημερών ο οφειλέτης, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις των πιστωτών, μπορεί να προβεί σε τροποποίηση επί του σχεδίου διευθέτησης των οφειλών του, προκειμένου να επέλθει ο δικαστικός συμβιβασμός. Τροποποίηση μπορεί να γίνει από τον οφειλέτη μόνο μία φορά.

Στην τροποποίηση οι πιστωτές παίρνουν θέση μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών που αρχίζει με τη λήξη της ως άνω δεκαπενθήμερης προθεσμίας που έχει ο οφειλέτης για την τροποποίησή του. Αν δεν προβληθούν αντιρρήσεις επ’ αυτού, θεωρείται ότι ο συμβιβασμός έχει γίνει αποδεκτός.

12. Τι συμβαίνει αν στο σχέδιο διευθέτησης οφειλών δεν ενταχθεί απαίτηση ανέγγυου πιστωτή και αυτός δεν λάβει εγγράφως θέση επ’ αυτού εντός δύο μηνών από την κατάθεση της αίτησης;

Σε αυτή την περίπτωση, η απαίτησή του αυτή αποσβέννυται.

13. Τι συμβαίνει αν επέλθει ο δικαστικός συμβιβασμός;

Ο Δικαστής επικυρώνει το σχέδιο διευθέτησης κατά την ημερομηνία της δικασίμου σε περίπτωση που συγκατατίθενται στο σχέδιο πιστωτές με απαιτήσεις πάνω από το μισό του συνολικού ύψους των οφειλών του αιτούντος οφειλέτη, στους οποίους πρέπει να περιλαμβάνονται όλοι οι εμπραγμάτως εξασφαλισμένοι πιστωτές και οι πιστωτές που κατέχουν το ήμισυ τουλάχιστον των τυχόν εργατικών απαιτήσεων.

Στην περίπτωση αυτή ο Δικαστής υποκαθιστά την έλλειψη συγκατάθεσης όσων πιστωτών καταχρηστικά αντιτίθενται στον δικαστικό συμβιβασμό. Ωστόσο, δεν μπορεί να υποκαταστήσει την έλλειψη συγκατάθεσης πιστωτή που δεν ικανοποιείται σε ανάλογο βαθμό με τους άλλους πιστωτές ή που αποδείξει ότι περιέρχεται σε δυσμενέστερη οικονομικά θέση από αυτή που θα περιερχόταν αν συνεχιζόταν η διαδικασία απαλλαγής του οφειλέτη ή αμφισβητείται απαίτηση από τον οφειλέτη ή οποιονδήποτε πιστωτή.

14. Τι συμβαίνει αν αποτύχει και η προσπάθεια δικαστικού συμβιβασμού;

Στην περίπτωση αυτή, αν τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη δεν επαρκούν, ο Δικαστής λαμβάνοντας υπόψη τα εισοδήματα του οφειλέτη και τη δυνατότητα συνεισφοράς της συζύγου του και σταθμίζοντας τις βιοτικές ανάγκες του ίδιου και των προστατευόμενων μελών της οικογένειάς του κατά τρόπο ώστε να μην θίγεται η αξιοπρεπής τους διαβίωση, ρυθμίζει τις οφειλές του με μηνιαίες καταβολές για τέσσερα χρόνια ποσού που καταβάλλεται σύμμετρα προς όλους τους πιστωτές του. Δηλαδή, το μηνιαίο ποσό που ορίζει το δικαστήριο ότι ο οφειλέτης μπορεί να εισφέρει για την κάλυψη των απαιτήσεων των πιστωτών του μοιράζεται στους πιστωτές αναλογικά με βάση το ύψος της απαίτησής τους.

15. Πότε επέρχεται η απαλλαγή του οφειλέτη από το υπόλοιπο των οφειλών του;

Η απαλλαγή του οφειλέτη από το υπόλοιπο των οφειλών του επέρχεται αν εκπληρώσει την ως άνω τετραετή ρύθμιση και μόνο όταν αυτή ολοκληρωθεί.

Αν ο οφειλέτης καθυστερήσει για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τριών μηνών την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του από την ρύθμιση ή αν δυστροπεί επανειλημμένα, εκπίπτει από αυτήν και οι απαιτήσεις επανέρχονται στο ύψος που έχουν πριν την υποβολή της αίτησης στο Ειρηνοδικείο.

16. Τι συμβαίνει με εξαιρετικές περιπτώσεις οφειλετών;

Σε περιπτώσεις οφειλετών με χρόνια ανεργία ή σοβαρά προβλήματα υγείας ή άλλες περιπτώσεις που ο οφειλέτης λαμβάνει πολύ χαμηλό εισόδημα που δεν επαρκεί ούτε για την κάλυψη των βιοτικών αναγκών του και αν δεν συντρέχει υπαιτιότητά του, το Δικαστήριο μπορεί να δώσει περίοδο χάριτος με πολύ χαμηλές ή και μηδενικές καταβολές και να εξετάσει εκ νέου την αίτηση του οφειλέτη μετά από τουλάχιστον πέντε μήνες.

17. Τι γίνεται με τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη;

Αν υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία στο όνομα του οφειλέτη, το δικαστήριο μπορεί να διατάξει τον ορισμό εκκαθαριστή για την ρευστοποίησή τους και την ικανοποίηση των δανειστών.

18. Μπορεί να εξαιρεθεί από την ρευστοποίηση η κύρια κατοικία του οφειλέτη;

Ναι. Ο οφειλέτης μπορεί με αίτημά του να ζητήσει την διάσωση της κύριας κατοικίας του από την ρευστοποίηση αν η αξία της δεν ξεπερνά το όριο του αφορολογήτου προσαυξημένο κατά 50%.

Στην περίπτωση αυτή ορίζονται καταβολές μέχρι του ποσού που αντιστοιχεί στο 85% της εμπορικής αξίας του ακινήτου και για χρονικό διάστημα ανάλογο με τη σχετική σύμβαση και σε κάθε περίπτωση μέχρι 20 έτη με επιτόκιο είτε μέχρι αυτό της ενήμερης οφειλής είτε μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου με κυμαινόμενο επιτόκιο που ίσχυε σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος αναπροσαρμοζόμενο με επιτόκιο αναφοράς αυτό των Πράξεων της Κύριας Αναχρηματοδότησης της ΕΚΤ (κυμαινόμενο επιτόκιο) ή σε περίπτωση ορισμού σταθερού επιτοκίου που είναι και η πλέον ευχερής λύση για τον υπολογισμό της δόσης που θα κληθεί ο οφειλέτης να καταβάλλει, το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου για ανάλογη της ρύθμισης περίοδο όπως προκύπτει από το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδας και χωρίς ανατοκισμό.

Στην περίπτωση αυτή οι απαιτήσεις πιστωτών με εμπράγματη ασφάλεια (προσημείωση υποθήκης ή υποθήκη) ικανοποιούνται προνομιακά.

19. Τι συμβαίνει αν κάποιος έχει ιδανικό μερίδιο ή μόνο την ψιλή κυριότητα ή επικαρπία στην κύρια κατοικία του;

Και σε αυτές τις περιπτώσεις ισχύει η προστασία της κύριας κατοικίας του, σύμφωνα με το ν. 3996/2011 που διευκρίνισε ως προς το σημείο αυτό τον ν. 3869/2010.

20. Τι συμβαίνει σε περίπτωση ύπαρξης εγγυητή;

Η ρύθμιση του ν. 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα είναι προσωποπαγής και αφορά μόνο στον αιτούντα οφειλέτη. Αν σε κάποια από τις υποχρεώσεις του υπάρχει εγγυητής, η τυχόν ρύθμιση των υποχρεώσεων του οφειλέτη δεν επηρεάζει τη σχέση μεταξύ πιστωτών και εγγυητή.

Στην περίπτωση αυτή ο εγγυητής θα πρέπει, αν θεμελιώνει τις προϋποθέσεις του Νόμου, να κάνει δική του αίτηση υπαγωγής σε αυτόν, περιλαμβάνοντας και τις οφειλές για τις οποίες ενέχεται ως εγγυητής.

Όταν κάποιος καταφεύγει στις διατάξεις του ως άνω νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και ενέχεται σε κάποια οφειλή ως εγγυητής, καλό είναι να την περιλάβει στο σχέδιο διευθέτησης των οφειλών του ώστε να περιληφθεί στη ρύθμιση σε περίπτωση που κληθεί σε καταβολές.

21. Τι συμβαίνει με την απόφαση που εκδίδει το Ειρηνοδικείο;

Η απόφαση που ρυθμίζει τις οφειλές του αιτούντος είναι άμεσα εκτελεστή, ακόμα και αν οι πιστωτές κάνουν έφεση ή αναίρεση, όπως έχουν δικαίωμα.

22. Τι συμβαίνει αν ο οφειλέτης δεν δηλώσει ειλικρινώς τα περιουσιακά του στοιχεία και τα εισοδήματά του στην ως άνω διαδικασία;

Σε αυτή την περίπτωση και με την επιφύλαξη τυχόν ποινικής ευθύνης η αίτησή του απορρίπτεται και δεν μπορεί να επανέλθει αν δεν περάσουν δύο έτη.

23. Για πόσο χρόνο επιτρέπεται να τηρούνται τα δεδομένα οικονομικής συμπεριφοράς του οφειλέτη από τους πιστωτές μετά την επέλευση της απαλλαγής του;

Για τρία έτη το πολύ.

ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ ΜΕΧΡΙ 31 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2012

2012-01-02T20:26:00.002+02:00

Με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΦΕΚ Α΄262/16/12/2011,«Κατεπείγοντα μέτρα εφαρμογής του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015 και του Κρατικού Προϋπολογισμού έτους 2011») που εκδόθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κατόπιν πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου, και συγκεκριμένα με το άρθρο 1 αυτής, παρατείνεται η ισχύς της αναστολής πλειστηριασμών μέχρι 31/12/2012 για οφειλές προς πιστωτικά ιδρύματα ή τους εκδοχείς των απαιτήσεων αυτών μέχρι το ποσό των 200.000 ευρώ.

Το ακριβές κείμενο του ως άνω άρθρου έχει ως εξής:

Άρθρο 1

Αναστολή πλειστηριασμών.

1. Αναστέλλονται από την 1η Ιανουαρίου 2012 έως την 31η Δεκεμβρίου 2012 οι πλειστηριασμοί, οι οποίοι επισπεύδονται για την ικανοποίηση απαιτήσεων που δεν υπερβαίνουν το ποσό των διακοσίων χιλιάδων (200.000) ευρώ, από πιστωτικά ιδρύματα και εταιρείες παροχής πιστώσεων, καθώς και από τους εκδοχείς των απαιτήσεων αυτών.

2. Στην παράγραφο 1 του άρθρου 19 του ν.3869/2010 (Α' 130), όπως ισχύει, η φράση «μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2011» αντικαθίσταται από τη φράση «μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2012».

ΚΙ ΟΜΩΣ... ΕΙΝΑΙ ΠΤΑΙΣΜΑΤΑ !!

2011-12-04T20:41:00.002+02:00

Μέσα στον Ελληνικό Ποινικό Κώδικα, απαντούν ορισμένες πράξεις που χαρακτηρίζονται αξιόποινες και τυπολογούνται ως πταίσματα, για τις οποίες επαπειλούνται οι ποινές της κράτησης (από 1 ημέρα μέχρι 1 μήνα) ή/και πρόστιμο. Κάποιες από αυτές μπορεί να είναι άγνωστες στο ευρύ κοινό ή και να φαντάζουν ως περίεργες. Ας δούμε τρεις από αυτές:

ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ

Σύμφωνα με το άρθρο 415 του Ποινικού Κώδικα, όποιος χωρίς άδεια της αρχής μεταβάλλει το επώνυμό του ή δίνει στον εαυτό του ξένο επώνυμο, τιμωρείται με κράτηση.

ΑΡΝΗΣΗ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ

Σύμφωνα με το άρθρο 452 του Ποινικού Κώδικα, όποιος αρνείται για πληρωμή νομίσματα που έχουν νόμιμη κυκλοφορία στο κράτος τιμωρείται με πρόστιμο.

ΔΙΑΤΑΡΑΞΗ ΚΟΙΝΗΣ ΗΣΥΧΙΑΣ

Σύμφωνα με το άρθρο 417 του Ποινικού Κώδικα, όποιος διαταράσσει δημόσια τις ασχολίες, τις τέρψεις ή τη νυχτερινή ησυχία των κατοίκων με υπερβολικούς κρότους που παράγονται κατά την άσκηση κάποιου επαγγέλματος ή που προκαλούνται με άλλον τρόπο ή θορύβους, διαπληκτισμούς ή με οποιεσδήποτε άλλες πράξεις, τιμωρείται με κράτηση ή πρόστιμο.

Σύμφωνα με την Αστυνομική Διάταξη 3/1996, οι ώρες κοινής ησυχίας είναι οι ακόλουθες:

1. Κατά τη θερινή περίοδο (1 Απριλίου έως 30 Σεπτεμβρίου):

Από 15.00 έως 17.30 και από 23.00 έως 7.00

2. Κατά την χειμερινή περίοδο (1 Οκτωβρίου έως 31 Μαρτίου)

Από 15.30 έως 17.30 και από 22.00 έως 7.30

ΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΨΗ: ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΗ Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΔΟΤΗΣΗΣ ΛΟΓΩ ΜΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ;

2011-11-27T20:56:00.001+02:00

Σύμφωνα με το άρθρο 53 του ν. 4021/2011, επιβάλλεται Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών στους ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας που είναι ηλεκτροδοτούμενη. Σε περίπτωση μη καταβολής του τέλους αυτού προς τη ΔΕΗ ή τον εναλλακτικό πάροχο μέσα στην από το νόμο ταχθείσα προθεσμία, ο πάροχος ηλεκτρικής ενέργειας υποχρεούται να διακόψει την ηλεκτροδότηση για το ακίνητο για το οποίο το τέλος δεν καταβλήθηκε.

Ωστόσο, γεννώνται εύλογα ερωτήματα σχετικά με τη νομιμότητα του εν λόγω μέτρου και του τρόπου με τον οποίο εισπράττεται.

Πρακτικά, κάποιος ο οποίος έχει στην κυριότητά του κάποια ακίνητη περιουσία, ακόμα και την πρώτη του κατοικία, υποχρεούται στην ως άνω καταβολή. Είναι αληθές ότι με τον ίδιο νόμο θεσπίζεται ότι αναφορικά με ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, οι υπόχρεοι σε καταβολή δικαιούνται να καταβάλλουν ποσό μικρότερο από αυτό που αντιστοιχεί αντικειμενικά στο ακίνητο που βρίσκεται στην κυριότητά τους. Παρόλα αυτά, στην πράξη έχει φανεί ότι δεν είναι ευχερές αυτό να υπολογιστεί εκ των προτέρων, αλλά ενδέχεται κάποιος που ανήκει σε ευπαθή ομάδα πρώτα να καταβάλλει το τέλος που αντικειμενικά αντιστοιχεί στο ακίνητο και στη συνέχεια να επέλθει η εκκαθάριση και να του επιστραφεί η διαφορά.

Σε κάθε περίπτωση, η κατηγορία των ευπαθών ομάδων είναι ιδιαίτερα στενή και δεν καλύπτει όλους τους καταναλωτές που βρίσκονται σε αδυναμία καταβολής.

Το ηλεκτρικό ρεύμα στις μέρες μας αποτελεί απαραίτητο στοιχείο διαβίωσης ή, για κάποιους συμπολίτες μας, και επιβίωσης. Η σύγχρονη ζωή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτό. Με βάση την κοινή πείρα, δεν υπάρχει σχεδόν κανένα σπίτι μη ηλεκτροδοτούμενο στην επικράτεια.

Προκειμένου κάποιος καταναλωτής να έχει ηλεκτρικό ρεύμα στην οικεία του, έχει συνάψει μια σύμβαση με κάποιον πάροχο ηλεκτρικής ενέργειας με συμφωνημένο εκ των προτέρων τιμολόγιο, καθώς και χρόνο και τρόπο καταβολής. Γνωρίζει ότι για να έχει ηλεκτρικό ρεύμα, θα πρέπει να καταβάλλει το αντίτιμο με βάση το ισχύον τιμολόγιο του παρόχου. Αυτό έχει συμφωνηθεί. Είναι αμφίβολο αν είναι δυνατό, με βάση το Αστικό Δίκαιο, να αποκόπτεται από κάποια υπηρεσία ο καταναλωτής-αγοραστής αυτής ο οποίος είναι συνεπής με τις συμφωνημένες υποχρεώσεις του και καταβάλλει το αντίτιμο.

Σε συνταγματικό επίπεδο, ενδέχεται σε κάποιες περιπτώσεις η ως άνω πρακτική να προσκρούει στην συνταγματική αρχή της ανθρώπινης αξίας που αποτελεί με βάση το Σύνταγμα (άρθρο 2) πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας, καθώς αν κάποιος, επί παραδείγματι, που έχει πληγεί από την οικονομική κρίση και έχει απολέσει εργασία και κάθε πηγή εισοδήματος, «καταδικάζεται» συν τοις άλλοις να μην έχει ρεύμα, που συνεπάγεται έλλειψη φωτισμού, έλλειψη ψυγείου για διατήρηση τροφίμων ή και φαρμάκων, έλλειψη ηλεκτρικού θερμοσίφωνα και πολλών άλλων πρωταρχικών αντικειμένων για τη διαβίωσή του.

Αλλά και στα πλαίσια του κοινωνικού κράτους δικαίου του άρθρου 25 του Συντάγματος, που καθιερώνει την αναγνώριση και την προστασία των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου από την Πολιτεία μέσα σε κλίμα ελευθερίας και δικαιοσύνης, η ως άνω πρακτική είναι αμφίβολο αν συμβιβάζεται. Πώς είναι δυνατόν να εξαρτάται το αν κάποιος θα έχει ηλεκτρικό ρεύμα από το αν μπορεί να καταβάλλει ένα υψηλό τέλος για ένα σπίτι σε μία υψηλή τιμή ζώνης που μπορεί απλά να έχει κληρονομήσει; Πώς συμβιβάζεται με την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης να επιβάλλεται ένα τέτοιο τέλος, κεκαλυμένο υπό τον μανδύα του επιτακτικού δημοσίου συμφέροντος σε κάποιον ο οποίος έχει κάνει έναν συγκεκριμένο, με βάση τα εισοδήματά του, προγραμματισμό;

Εξάλλου, η είσπραξη των φόρων αποτελεί αρμοδιότητα της Εφορίας. Είναι λογικό να αναβαπτίζεται ο φόρος ως τέλος και να ανατίθεται η είσπραξή του σε παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας ( ΔΕΗ ή εναλλακτικούς παρόχους);

Στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Δικαίου, με την ευρωπαϊκή οδηγία 2009/72/ΕΚ θεσπίζεται το δικαίωμα της καθολικής υπηρεσίας (άρθρο 3), δηλαδή του δικαιώματος όλων των πολιτών στην επικράτεια των κρατών-μελών να προμηθεύονται ηλεκτρική ενέργεια συγκεκριμένης ποιότητας σε λογικές, διαφανείς και άμεσα συγκρίσιμες τιμές που δεν εισάγουν διακρίσεις.

Σύμφωνα με την παράγραφο 7 του άρθρου 3 της ίδιας ευρωπαϊκής οδηγίας, τα κράτη μέλη λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για την προστασία των τελικών πελατών και ειδικότερα μεριμνούν ώστε να υπάρχουν επαρκείς διασφαλίσεις για την προστασία των ευάλωτων καταναλωτών. Πρόκειται για μια Οδηγία σαφή, που δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης, αλλά τάσσεται υπέρ των καταναλωτών.

Τα Δικαστήρια ανά την Επικράτεια έχουν ήδη εκδώσει τις πρώτες προσωρινές διαταγές, με τις οποίες απαγορεύουν την διακοπή του ρεύματος από τον εκάστοτε πάροχο προσωρινά, μέχρι τη συζήτηση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων. Η ισχύς των ως άνω θεμελιωδών διατάξεων αποτέλεσε το γνώμονα. Γιατί ωστόσο ήταν απαραίτητο να επιδιωχθεί δικαστικά κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο;

Φυσικά, καταδικαστέες είναι οι ακραίες μορφές διαμαρτυρίας. Μόνο μέσα από τον διάλογο μπορούν και πρέπει να εξασφαλίζονται όσα αποτελούν εκφάνσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αναμφίβολα, σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα, η ανθρώπινη αξία διαπνεόμενη από αρχές δικαιοσύνης και σεβασμού πρέπει να πρυτανεύουν και να προηγούνται κάθε φοροεισπρακτικής πολιτικής. Τίποτα δεν αποτελεί επιτακτικότερο δημόσιο συμφέρον από την αξιοπρέπεια και την εξασφάλιση της για το σύνολο των πολιτών.

ΜΠΟΡΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΝΑ ΠΡΟΒΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΜΙΣΘΟΥ Ή ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΓΙΑ ΟΦΕΙΛΕΣ ΠΡΟΣ ΑΥΤΕΣ;

2011-11-26T22:52:00.003+02:00

Με δεδομένη τη δύσκολη οικονομική συγκυρία και το ολοένα αυξανόμενο φαινόμενο δανειολήπτες να μην μπορούν να είναι συνεπείς με την ομαλή αποπληρωμή των δανείων ή των πιστωτικών καρτών τους, ανακύπτει το ζήτημα της κατάσχεσης από τις Τράπεζες, συνήθως με τη μορφή της αυτόματης παρακράτησης, της δόσης του δανείου από το μισθό ή τη σύνταξη του δανειολήπτη. Ωστόσο, σε ποιο βαθμό αυτό είναι νόμιμο;

Πρόσφατα έγινε γνωστό ότι επιβλήθηκε πρόστιμο συνολικού ύψους 260.000 ευρώ σε τρία πιστωτικά ιδρύματα για την πρακτική αυτή.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία, και συγκεκριμένα σύμφωνα με το άρθρο 982 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, αναφορικά με την κατάσχεση εις χείρας τρίτου, εξαιρούνται από την κατάσχεση, μεταξύ άλλων, απαιτήσεις μισθών ή συντάξεων ή ασφαλιστικών παροχών, εκτός αν με την κατάσχεση ικανοποιείται απαίτηση για διατροφή πηγάζουσα από το νόμο ή για συνεισφορά στις οικογενειακές ανάγκες ή για απαίτηση που στηρίζεται σε διάταξη τελευταίας βούλησης, οπότε μπορεί να γίνει κατάσχεση επί του μισθού μέχρι το μισό του μισθού ή της σύνταξης το πολύ, αφού ληφθούν υπόψη κάποιες επιπλέον παράμετροι.

Ωστόσο, γίνεται σαφές ότι κατάσχεση μισθού ή σύνταξης, ολόκληρου ή μέρους αυτού, δεν μπορεί να γίνει για οφειλές σε τράπεζες από δάνεια ή πιστωτικές κάρτες. Για τέτοιου είδους χρέη, ο μισθός ή η σύνταξη παραμένουν ακατάσχετα.

Τι γίνεται όμως σε περίπτωση που ο μισθός ή η σύνταξη κατατίθεται σε τραπεζικό λογαριασμό; Μπορεί να γίνει κατάσχεση επί του τραπεζικού λογαριασμού μετά την κατάθεσή του;

Επ' αυτού, ο νόμος, πάλι στο άρθρο 982 ΚΠολΔ είναι σαφής, προβλέποντας ότι η εξαίρεση του μισθού ή της σύνταξης από την κατάσχεση ισχύει και όταν η καταβολή του ποσού γίνεται με κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό του οφειλέτη σε πιστωτικό ίδρυμα μόνο στην έκταση που ο λογαριασμός παρουσιάζει υπόλοιπο που δεν υπερβαίνει, κατά το χρονικό διάστημα από την επιβολή της κατάσχεσης έως την επόμενη ημέρα της καταβολής το ποσό της εξαιρούμενης από την κατάσχεση απαίτησης.

Δηλαδή, πρακτικά, καταρχήν κατάσχεση επί του μισθού ή της σύνταξης δεν μπορεί να γίνει με δέσμευση του ποσού «στην πηγή του», προτού δηλαδή καταβληθεί στον δικαιούχο (οφειλέτη). Ωστόσο, ο μισθός ή η σύνταξη, και αν ακόμα κατατίθεται σε τραπεζικό λογαριασμό, είναι ακατάσχετα μέχρι την επόμενη ημέρα της καταθέσεως και για το ύψος στο οποίο (ο μισθός ή η σύνταξη) ανέρχονται. Δεν εξαιρείται της κατάσχεσης το ποσό που υπερβαίνει έναν μηνιαίο μισθό ή μία σύνταξη του οφειλέτη. Επίσης, δεν εξαιρείται της κατάσχεσης αν το καταβληθέν ποσό παραμείνει στον τραπεζικό λογαριασμό πέραν της επομένης ημέρας από εκείνη που καταβάλλεται.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ο μισθός ή η σύνταξη δεν μπορεί να δεσμεύεται ή να κατάσχεται αμέσως μόλις καταβληθεί. Πρέπει το αναλογούν ποσό να παραμείνει εντός του λογαριασμού πέραν της επομένης της ημέρας καταβολής για να είναι δυνατή η κατάσχεσή του.

Αυτό είναι εύλογο με δεδομένο ότι η εξαίρεσή των μισθών ή των συντάξεων από την κατάσχεση προβλέπεται για να εξασφαλίσει στον δικαιούχο τους αναγκαίους πόρους για την επιβίωσή του και την κάλυψη των στοιχειωδών βιοποριστικών του αναγκών, οι οποίες προέχουν της εξυπηρέτησης οποιασδήποτε οφειλής προς τρίτους (τη εξαιρέσει των υποχρεώσεων για διατροφή, με τους όρους που προαναφέρθηκαν). Αν όμως το ποσό του μισθού ή της σύνταξης που καταβλήθηκε παραμείνει μέσα στο λογαριασμό, τότε, κατά κάποιο τρόπο, απεμπολεί το χαρακτήρα του «ζωτικού», καθώς υποδηλώνει ότι ο δικαιούχος/οφειλέτης μπορεί να αντεπεξέλθει στις βιοτικές του ανάγκες και χωρίς να κάνει χρήση του ποσού αυτού, άρα ο δανειστής του μπορεί να προβεί σε κατάσχεση, παρόλο που πολλοί μισθωτοί ή συνταξιούχοι συνηθίζουν να αφήνουν το μισθό ή τη σύνταξή τους αντίστοιχα στον τραπεζικό λογαριασμό και να προβαίνουν σε πολλές, σχεδόν καθημερινές αναλήψεις μικρών ποσών μέσα στο μήνα. Άρα, για να μην μπορεί να γίνει κατάσχεση, πρέπει το ποσό του μισθού ή της σύνταξης που καταβάλλεται να αναλαμβάνεται από το δικαιούχο πριν την επόμενη ημέρα της καταβολής αυτού με κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό.

Τι συμβαίνει, όμως, στην περίπτωση που η δανειακή σύμβαση που ο δανειολήπτης έχει υπογράψει με το πιστωτικό ίδρυμα περιέχει όρο σύμφωνα με τον οποίο παραχωρεί το δικαίωμα το τελευταίο να προβαίνει σε απευθείας ανάληψη των μηνιαίων δόσεων από το λογαριασμό μισθοδοσίας;

Με δεδομένο ότι σύμφωνα με το άρθρο 464 του Αστικού Κώδικα απαιτήσεις ακατάσχετες είναι ανεκχώρητες, δεν είναι δυνατό να συμφωνηθεί αυτόματη παρακράτηση της δόσης του δανείου από τη μισθοδοσία ή τη σύνταξη ή παρακράτηση αμέσως μόλις καταβληθεί. Αντίστοιχη συμφωνία είναι δυνατή μόνο όταν η παρακράτηση της δόσης του δανείου συμφωνείται να γίνεται μετά την επόμενη ημέρα της καταβολής του μισθού ή της σύνταξης και όχι «στην πηγή», δηλαδή προτού καταβληθεί ή αμέσως μόλις καταβληθεί στο λογαριασμό.
Παράλληλα, σύμφωνα με το άρθρο 451 του Αστικού Κώδικα δεν επιτρέπεται συμψηφισμός κατά ακατάσχετης απαίτησης. Επομένως, δεν μπορεί ο μισθός ή η σύνταξη να συμψηφιστεί με οφειλή που απορρέει από δανειακή υποχρέωση προς κάποιο πιστωτικό ίδρυμα.

Κάθε αντίθετη συμφωνία προσκρούει στις ως άνω διατάξεις αναγκαστικού δικαίου του Αστικού Κώδικα.

Είναι εύληπτο ότι ο μισθός ή η σύνταξη, εντός των ως άνω χρονικών προσδιορισμών και προϋποθέσεων για τους λόγους που προεκτέθηκαν είναι ακατάσχετα για οφειλές προς τις Τράπεζες, με δεδομένη το κέλευσμα της κάλυψης των αναγκών διαβίωσης, που ερείδεται, μεταξύ άλλων, και στο άρθρο 2 του Συντάγματος αναφορικά με την προστασία της ανθρώπινης αξίας.

ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΞΩΔΙΚΟ;

2011-10-15T16:44:00.001+03:00

Εξώδικο ονομάζεται ένα έγγραφο το οποίο κοινοποιείται από ένα φυσικο ή νομικό πρόσωπο σε κάποιο άλλο μέσω δικαστικού επιμελητή, με βεβαιωμενη ημερομηνία και ώρα παραλαβής, με σκοπό να αποδεικνύεται εγγράφως, μέσω της έκθεσης επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητη, ότι ο παραλήπτης έλαβε γνώση του εγγράφου αυτού, προκειμένου να μην μπορει να αμφισβητηθεί ούτε αφενός ότι ο "αποστολέας" του δήλωσε τα όσα περιέχονται στο εξώδικο, αλλα και ούτε αφετέρου ότι ο "παραλήπτης" του έλαβε γνώση αυτού.

Ενα εξώδικο ειθιστε να ξεκινάει με τη φράση "ενώπιον παντός δικαστηρίου και πάσης αρμόδιας αρχής" ή με παρεμφερή έκφραση, ενώ είθισται να ακολουθεί η φράση "με την επιφύλαξη παντός νόμιμου δικαιώματος μου".

Αναφορικά με το περιεχόμενο ενός εξωδικου, αυτο δεν μπορει να περιοριστεί, καθως ανάλογα με την περίπτωση ή την φύση της υπόθεσης, αυτο μπορει να είναι διαφορετικό. Έτσι, μπορει να είναι μια απλή εξωδικη δήλωση με συγκεκριμένο αποστολέα ή παραλήπτητη ή εξωδικη πρόσκληση για ενέργεια ή και παράλειψη μιας πράξεως, για την οποία ενδέχεται να έχει αναληφθεί μια συμβατική υποχρέωση ή να ορίζεται απο το νόμο ή να προσκαλειται κάποιος για πρώτη φορά να πράξει αναλόγως με το εξώδικο. Επίσης μπορει να πρόκειται για εξωδικη καταγγελία συμβασης που έχει προηγουμένως συναφθεί μεταξύ του αποστολέα και του παραλήπτη του εξωδικου και εξαιτίας μη εκπλήρωσης κάποιας συμβατικής υποχρέωσης απο τον δεύτερο, ο πρώτος καταγγελει την σύμβαση. Εκτός αυτών, μπορει να πρόκειται για εξωδικη προσφορά καποιου αντικειμένου, όπως επι παραδείγματι κλειδιων, σε περίπτωση μισθωσης που λυεται ή καταγγελεται κατα περίπτωση.

Όλα τα παραπάνω αφορούν σε ενδεικτικές περιπτώσεις, καθως, όπως προαναφέρθηκε, το φάσμα ζητημάτων στα οποία μπορει να αφορά ένα εξώδικο είναι σχεδόν ανεξαντλητο. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις, όπως στην εκδοση διαταγής απόδοσης της χρήσης του μισθιου η προγενέστερη επίδοση εξωδικου είναι απαραίτητη προϋποθεση απο το νομο. Σε πολλές περιπτώσεις θεωρείται ως η ύστατη προσπάθεια εξωδικης επίλυσης της διαφοράς πριν τα μέρη να προσφύγουν στη δικαιοσύνη.

ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΗΣ: ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

2011-07-27T22:00:00.000+03:00

Ψηφίστηκε επί της αρχής από το Ελληνικό Κοινοβούλιο με ευρεία μάλιστα συναίνεση το νομοσχέδιο που αναφέρεται στον εξορθολογισμό και την επιτάχυνση της πολιτικής δικαιοσύνης.

Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου, στο εξής στο Ειρηνοδικείο θα υπάγονται διαφορές μέχρι του ποσού των 20.000 ευρώ αντί των 12.000 ευρώ που ισχύει μέχρι σήμερα, ενώ αναφορικά με τις μισθωτικές διαφορές, στο Ειρηνοδικείο θα υπάγονται εκείνες που έχουν ως μηνιαίο μίσθωμα μέχρι και τα 600 ευρώ, αντί των 450 ευρώ που ως σήμερα ισχύει.

Παράλληλα, στο Μονομελές Πρωτοδικείο θα υπάγονται διαφορές ύψους από 20.000 έως 120.000 ευρώ, ενώ αναφορικά με τις μισθωτικές διαφορές θα υπάγονται εκείνες που έχουν ως μηνιαίο μίσθωμα άνω των 600 ευρώ.

Διαφορές άνω των 120.000 θα υπάγονται στο Πολυμελές Πρωτοδικείο.

Αναφορικά με το δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, οι αποφάσεις των Ειρηνοδικείων θα κρίνονται, σε δεύτερο βαθμό από το Μονομελές Πρωτοδικείο, ενώ αυτές που σε πρώτο βαθμό εκδικάστηκαν από το Μονομελές Πρωτοδικείο θα κρίνονται από το Εφετείο, το οποίο στη σύνθεσή του θα έχει έναν μόνο εφέτη.

Εκτός αυτού, οι αποφάσεις που εκδικάστηκαν από δικαστήριο μονομελούς σύνθεσης και κατά τον οποίον ασκείται αναίρεση θα εκδικάζονται από τον Άρειο Πάγο σε τριμελή σύνθεση.

Για την ταχύτερη εκδίκαση των υποθέσεων, προβλέπεται ότι θα εκδικάζονται πρώτα οι υποθέσεις εκείνες στις οποίες δεν θα εξετάζονται μάρτυρες.

Επίσης, στο ως άνω σχέδιο νόμου περιλαμβάνεται και η δυνατότητα τόσο κατάθεσης όσο και επίδοσης δικογράφων ηλεκτρονικά, γεγονός που κρίνεται θετικά και μένει να ιδωθεί η έκτασή του, καθώς, αν εφαρμοστεί σωστά, αναμένεται να μειώσει πολύ τόσο τον χρόνο όσο και τα σχετικά έξοδα για την κατάθεση και επίδοση δικογράφων.

Ένα άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο του ως άνω νομοσχεδίου είναι η κατάργηση της προσωποκράτησης στα πλαίσια της αναγκαστικής εκτέλεσης για εμπορικές απαιτήσεις, διάταξη που ούτως ή άλλως έχει δεχθεί αιτιάσεις λόγω του αναχρονιστικού της χαρακτήρα, αλλά και της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Παράλληλα, καθ’ όλη τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας δίδεται η δυνατότητα στους διαδίκους να επιτύχουν συμβιβασμό, ο οποίος θα μπορεί να πραγματοποιηθεί ακόμα και με τη χρήση νέων για τα ελληνικά δεδομένα θεσμών, όπως αυτός της διαμεσολάβησης.

Πρόκειται για ένα νομοθέτημα θετικό, με εμφανή σε κάθε διάταξη τον πρωταρχικό του στόχο, που δεν είναι άλλος από την επιτάχυνση και τον εξορθολογισμό της πολιτικής δίκης. Αναμένεται πάντως να κριθεί τόσο η αποτελεσματικότητα όσο και η πληρότητα της προσέγγισης των ζητημάτων που θίγει.

ΟΤΑΝ Η ΜΟΙΧΕΙΑ ΗΤΑΝ… ΠΟΙΝΙΚΟ ΑΔΙΚΗΜΑ

2011-07-23T21:00:00.000+03:00

Ποινικό αδίκημα ήταν στη χώρα μας η μοιχεία, δηλαδή η σεξουαλική συνεύρεση του συζύγου με πρόσωπο εκτός γάμου, μέχρι και το 1982, οπότε και το σχετικό άρθρο του Ποινικού Κώδικα (Π.Κ. 357) καταργήθηκε με το άρθρο 6 του ν. 1272/1982.

Έτσι, σύμφωνα με το άρθρο αυτό, προβλεπόταν ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους για το πρόσωπο που είχε διαπράξει το τότε αδίκημα της μοιχείας, ενώ απαιτούνταν έγκληση του παθόντος συζύγου. Ωστόσο, στην περίπτωση που υπήρχε ανοχή του παθόντος συζύγου ή διάσταση μεταξύ των συζύγων, η πράξη έμενε ατιμώρητη.

Ενδιαφέρον είναι και το γεγονός ότι προκειμένου να ισχυροποιηθεί ή και να στοιχειοθετηθεί η έγκληση, απαιτούνταν η επ’ αυτοφώρω σύλληψη των μοιχών, οι οποίοι οδηγούνταν στο αστυνομικό τμήμα ολόγυμνοι, τυλιγμένοι με ένα σεντόνι, προκειμένου να δρομολογηθεί η διαδικασία του αυτοφώρου. Το γεγονός αυτό ενέπλεκε στην «αποκάλυψη» του «εγκλήματος» πολλά πρόσωπα, μεταξύ των οποίων ιδιωτικούς αστυνομικούς («ντέτεκτιβς»), κλειδαράδες ή και ξενοδόχους, ενώ αποτέλεσε τροφή για πλήθος δημοσιευμάτων από τον τύπο με ιδιαίτερα «πικάντικες» λεπτομέρειες.

Το συγκεκριμένο άρθρο του Ποινικού Κώδικα δεν ήταν το πρώτο νομοθέτημα που ποινικοποίησε την μοιχεία. Και ο Ποινικός Κώδικας της Βαυαροκρατίας στο άρθρο 286 είχε συμπεριλάβει τη διάπραξη της μοιχείας στα πλημμελήματα.

Το άρθρο 357 του Ποινικού Κώδικα καταργήθηκε, όπως προαναφέρθηκε, με το ν. 1272/1982, στο πλαίσιο της αναμόρφωσης του συνόλου των διατάξεων του Οικογενειακού Δικαίου, παρά τις έντονες αντίθετες κοινωνικές και θρησκευτικές απόψεις που ακούστηκαν. Έκτοτε, η μοιχεία δεν αποτελεί πλέον ποινικά κολάσιμη πράξη.

Στα πλαίσια του Αστικού (Οικογενειακού) Δικαίου, η μοιχεία πλέον έπαψε πλέον να αποτελεί απόλυτο λόγο διαζυγίου, εκτός αν κατατείνει σε ισχυρό κλονισμό της έγγαμης συμβίωσης.

Η ποινικοποίηση της ως άνω πράξης, που ίσχυσε στο ελληνικό κράτος για πολλές δεκαετίες, συνάντησε, μέχρι την κατάργηση του σχετικού νομοθετήματος, πλήθος υποστηρικτών. Ισάριθμοι είναι και όσοι της άσκησαν κριτική. Ωστόσο, τριάντα χρόνια μετά την κατάργησή της, και σε μία κοινωνία με ανεπτυγμένο το αίσθημα της εμπέδωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κυριαρχεί αναντίρρητα η άποψη ότι αν ο κάθε πολίτης δεν ενστερνίζεται και δεν επιθυμεί ο ίδιος να διαφυλάξει το αγαθό τον έγγαμο βίο του, κανένας, ούτε η Πολιτεία, δεν είναι σε θέση να του το επιβάλλει. Η πίστη στα πλαίσια της έγγαμης συμβίωσης είναι κάτι που δεν επιβάλλεται, αλλά εμπνέεται.

Άλλωστε, ο διασυρμός τον οποίο δέχονταν όσοι είχαν συλληφθεί επ’ αυτοφώρω να διαπράττουν την ως άνω πράξη και η διαδραμάτιση τραγελαφικών περιστατικών που δεν συμβιβάζεται ούτε με την έννοια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ούτε με αυτή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πρόκειται για ένα θέμα ηθικής και σε καμία περίπτωση νομικής τάξης.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΠΡΟΩΘΕΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

2011-07-17T14:07:00.000+03:00

Νομοσχέδιο του Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας που έχει ήδη κατατεθεί στη Βουλή έρχεται για να δώσει δεύτερη ευκαιρία σε επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν αδυναμία πληρωμής. Μεταξύ άλλων, το εν λόγω νομοσχέδιο προβλέπει:

· Τροποποίηση στον πτωχευτικό κώδικα, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα διάσωσης της επιχείρησης και θωράκισης της άυλης αξίας της επιχείρησης, με συνέχιση της παραγωγικής της δραστηριότητας και διατήρηση των θέσεων εργασίας.

· Συμφωνία με τους πιστωτές για ρύθμιση των οφειλών της επιχείρησης λ.χ. με παράταση της διάρκειας αποπληρωμής. Η συμφωνία μπορεί να επέλθει και άνευ προηγούμενης επίσημης διαδικασίας διαπραγματεύσεων, ενώ θα επικυρώνεται από το Δικαστήριο, δεσμεύοντας υπό όρους και πιστωτές που δεν συμφώνησαν.

· Επαναφορά του θεσμού της «ειδικής εκκαθάρισης», με την προϋπόθεση ότι θα υπάρχει ένας τουλάχιστον επενδυτής διαθέσιμος να αγοράσει την επιχείρηση.

· Αναπροσαρμογή των μισθωμάτων για τις εμπορικές μισθώσεις με την παρέμβαση Επιτροπών Διακανονισμού με εκπροσώπους από διαφορετικούς τομείς σε κάθε περιφερειακή ενότητα για την ταχεία, ευέλικτη και χωρίς δαπάνες διεκπεραίωση της διαδικασίας. Αξιοσημείωτη είναι ανά περιπτώσεις η δυνατότητα που προβλέπεται στο νομοσχέδιο για παράταση των μισθώσεων με εκμισθωτή το Δημόσιο με μείωση του ετήσιου μισθώματος.

Πρόκειται για μέρος μόνο των διατάξεων του ομολογουμένως πολλά υποσχόμενου νομοσχεδίου που αναμένεται να δράσει λυτρωτικά για πλήθος επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν προβλήματα για την εξυπηρέτηση των υποχρεώσεών τους, ζήτημα που επιτείνεται σε ένα περιβάλλον γενικευμένης οικονομικής αστάθειας. Σίγουρα όμως μένει να φανεί στην πράξη η λειτουργικότητα.

ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ ΜΕΧΡΙ 31/12/2011

2011-07-03T20:38:00.003+03:00

Παρατείνεται η αναστολή πλειστηριασμών για οφειλές μέχρι την 31^η Δεκεμβρίου 2011, σύμφωνα με το άρθρο 46 του νόμου για τα επείγοντα μέτρα εφαρμογής του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής στρατηγικής 2012-2015 που ψηφίστηκε την 30^η Ιουνίου 2011 από τη Βουλή.

Έτσι, σύμφωνα με το ως άνω άρθρο:

Άρθρο 46

Αναστολή Πλειστηριασμών

1. Αναστέλλονται από την 1η Ιουλίου 2011 έως την 31η Δεκεμβρίου 2011 οι πλειστηριασμοί, οι οποίοι επισπεύδονται για την ικανοποίηση χρηματικών απαιτήσεων που δεν υπερβαίνουν το ποσόν των διακοσίων χιλιάδων (200.000) ευρώ από πιστωτικά ιδρύματα, εταιρίες παροχής πιστώσεων και από τους εκδοχείς των απαιτήσεων αυτών.

2. Στην παράγραφο 1 του άρθρου 19 του ν. 3869/2010, όπως ισχύει, η φράση "μέχρι την 30η Ιουνίου 2011" αντικαθίσταται από τη φράση "μέχρι 31η Δεκεμβρίου 2011" και στο τέλος της παραγράφου προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο: "Η διάταξη εφαρμόζεται για κάθε φυσικό πρόσωπο ανεξαρτήτως αν στερείται πτωχευτικής ικανότητας."

Συνεπώς, στο εν λόγω προστατευτικό δίχτυ που τίθεται περιλαμβάνονται και οι έμποροι, ενώ η συγκεκριμένη παράταση δίνει ανάσα σε όσους οφειλέτες προτίθενται να υπαχθούν στις διατάξεις του νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά.

ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ: Η ΠΡΩΤΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

2011-07-02T12:51:00.004+03:00

Γεγονός φέρεται να είναι η πρώτη απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών που, σύμφωνα με αναφορές του Τύπου που είδαν το φως της δημοσιότητας, ρυθμίζουν τις οφειλές υπερχρεωμένου φυσικού προσώπου που είχε καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου αίτηση ρύθμισης οφειλών που εκδικάστηκε με τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας σύμφωνα με το νόμο 3869/2010.

Έτσι, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, το Ειρηνοδικείο δέχτηκε ότι ο συνταξιούχος βρέθηκε σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής των δανειακών του υποχρεώσεων άνευ δόλου, ρυθμίζοντας τις καταβολές του σε 310 ευρώ μηνιαίως για 14 χρόνια αρχής γενομένης από το 2014, καταβάλλοντας στο τέλος της περιόδου αυτής συνολικά 52.000 ευρώ μαζί με τους τόκους για οφειλές που ανέρχονται συνολικά στο ποσό των 222.000 ευρώ περίπου, απορρίποντας τους ισχυρισμούς των 9 πιστωτικών ιδρυμάτων και δανειστών του αιτούντος.

Παρόλο που ο αιτών είχε μέσες μηνιαίες τακτικές απολαβές 1560 ευρώ από τη σύνταξή του και με δεδομένο ότι περίπου 750 ευρώ μηνιαίως καλύπτουν οφειλές του προς το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (που πρέπει να σημειωθεί ότι δεν υπάγεται στη ρύθμιση του Ν. 3869/2010, σύμφωνα με την ορθότερη γνώμη, αλλά σε αυτή του Ν. 3867/2010).

Έτσι, του απομένει το ποσό των 500 ευρώ μηνιαίως, μετά την αφαίρεση του ποσού των 310 ευρώ που αφορά στη ρύθμιση και των 750 ευρώ που αφορούν στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, προκειμένου να διαβιοί, ενώ μετά την πάροδο των 14 ετών δεν θα έχει πλέον υποχρέωση περαιτέρω καταβολών αναφορικά με τη ρύθμιση, αλλά απαλλάσσεται από το υπόλοιπο των οφειλών του, σύμφωνα με το Νόμο.

Σύμφωνα, λοιπόν, με την απόφαση «Από τις μηνιαίες καταβολές του αιτούντος για μια τετραετία θα καλυφθεί μόνο μέρος των οφειλών του και ειδικότερα 14.880 ευρώ, επί συνόλου οφειλών 222.220,86 ευρώ, δηλαδή απομένει υπόλοιπο 207.340,86 ευρώ. Η ικανοποίηση των υπόλοιπων απαιτήσεων των πιστωτών με περαιτέρω καταβολές προς διάσωση της πρώτης κατοικίας, που, σύμφωνα με το νόμο, μπορεί να ανέλθει μέχρι το 85% της εμπορικής αξίας του ακινήτου, δηλαδή μέχρι 105.400 ευρώ, πρέπει να οριστεί στο ποσό των 37.200 ευρώ, αφού λήφθηκαν υπόψη η ηλικία του αιτούντος, η τωρινή οικονομική του κατάσταση και η μη προοπτική βελτίωσή της».

Πρόκειται για τα πρώτα στοιχεία δικαστικής απόφασης του ως άνω νόμου που βλέπουν το φως της δημοσιότητας μέσω του Τύπου και μεταδίδονται με επιφύλαξη μέχρι τη δημοσιοποίηση της απόφασης συνολικά, ενώ υπάρχει προσμονή με έντονο ενδιαφέρον τόσο για την έκδοση κι άλλων αποφάσεων, προκειμένου να σχηματιστεί σημαντική νομολογία, όσο και για την περαιτέρω δημοσίευση δεδομένων για τη ρύθμιση της προστασίας της πρώτης κατοικίας των οφειλετών, σύμφωνα με το άρθρο 9 του Νόμου.

Σε κάθε περίπτωση, η ως άνω απόφαση χαρακτηρίζεται ως το εφαλτήριο μιας νέας δυνατότητας των οφειλετών που πραγματικά βρίσκονται άνευ δόλου σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής να προβούν σε ρύθμιση των οφειλών τους.

ΜΕΤΕΓΓΡΑΦΕΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ: ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΙΣΧΥΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΕΤΟΣ 2011-2012 (ΝΟΜΟΣ 3966/2011 άρθρο 59)

2011-06-23T17:02:00.000+03:00

Ενημέρωση: Ο σχετικός με τις μετεγγραφές νόμος είναι ο 3966/2011 και συγκεκριμένα το άρθρο 59. Βρείτε τον εδώ: http://www.et.gr/index.php?option=com_wrapper&view=wrapper&Itemid=108&lang=el

"Φρένο" στις μετεγγραφές φοιτητών τίθεται από το αμέσως προσεχές ακαδημαϊκό έτος 2011-2012. Οι αλλαγές, που αναμένεται να περιορίσουν τον υπερδιπλασιασμό των τελικώς εισακτέων φοιτητών σε σχολές κυρίως της πρωτεύουσας και της συμπρωτεύουσας και την αμφίδρομη δραματική μείωση εκείνων των τμημάτων της περιφέρειας, πρόκειται να αφορούν σε όλες τις ειδικές κατηγορίες φοιτητών, όπως πολυτέκνους και τριτέκνους, υποψηφίους με αδελφό που φοιτεί σε άλλη πόλη, γόνους άγαμης μητέρας κ.λπ.

Η κάθε Σχολή θα δέχεται μετεγγραφές που δεν θα υπερβαίνουν το 20% των συνολικών θέσεών της. Πρακτικά, αν κάποια Σχολή δέχεται 100 φοιτητές, οι μετεγγραφόμενοι δεν θα μπορούν να είναι πάνω από 20.

Έτσι, ο κάθε υποψήφιος, κατά τη συμπλήρωση του μηχανογραφικού του, θα έχει αρχικά τη δυνατότητα να εισαχθεί στη Σχολή της επιλογής του με βάση τα μόρια που συγκεντρώνει, συνγωνιζόμενος όλους τους υπόλοιπους υποψηφίους. Εναλλακτικά, σε περίπτωση που δεν εισάγεται στη Σχολή της επιλογής του με βάση τα μόριά του, ΄και εφόσον πληροί τα κριτήρια μιας από τις παραπάνω ειδικές κατηγορίες, θα έχει τη δυνατότητα να κριθεί σε δεύτερο επίπεδο για την ίδια Σχολή, συναγωνιζόμενος μόνο τους υποψηφίους που επίσης ανήκουν σε κάποια ειδική κατηγορία, μέχρι τη συμπλήρωση του 20% των συνολικώς εισακτέων γι΄ αυτή τη Σχολή.

Αν δεν καταφέρει να εισαχθεί στη Σχολή της επιλογής του ούτε με αυτό τον τρόπο, θα συμβαίνει το ίδιο και στις επόμενες επιλογές του, μέχρις ότου εισαχθεί σε κάποια Σχολή.

Σε κάθε περίπτωση, οι υποψήφιοι δεν θα χάσουν το δικαίωμα να εισάγονται σε σχολές που βρίσκονται στην πόλη της επιλογής τους, αλλά αν δεν πληρούν τα βαθμολογικά κριτήρια, θα εισάγονται σε Σχολή της ίδιας πόλης με χαμηλότερη βάση, πάντα σύμφωνα με το μηχανογραφικό τους.

Αναμένεται επίσης να τεθούν και ορισμένα κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια (π.χ. ανώτατο οικογενειακό εισόδημα που αναμένεται να ανέρχεται, ως ανώτατο όριο, στις 60.000€) μαζί με τα βαθμολογικά.

Εκτός από τα πλεονεκτήματά του νόμου, που ανάγονται στην ομοιόμορφη κατανομή των φοιτητών στις Σχολές όλων των πόλεων και την πολλαπλότητα των ευκαιριών που δίδεται στους υποψηφίους που ανήκουν σε ειδικές κατηγορίες, δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι, περιορίζοντας την ελεύθερη μετεγγραφή των φοιτητών που ανήκουν σε κάποια από τις κατηγορίες αυτές, όπως συνέβαινε μέχρι πρότινος, σε ένα συγκεκριμένο ποσοστό, ενδέχεται είτε ορισμένοι υποψήφιοι να θυσιάσουν τις Σχολές της πρώτης τους επιλογής προκειμενου να εισαχθούν σε κάποια Σχολή στην πόλη κατοικίας τους που όμως δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους, προκειμένου να μπορέσει η οικογένεια να ανταποκριθεί στα σημαντικά φοιτητικά έξοδα, αφού συνήθως θα μιλάμε για οικογένειες με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες, είτε οι οικογένειες αυτές, μη θέλοντας να καταβαραθρώσουν τις προσδοκίες των παιδιών τους, να αναγκάζονται συχνά να συντηρούν δύο ή και τρία σπίτια (αν κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας φοιτεί σε άλλη πόλη) προκειμένου ο υποψήφιος να εισαχθεί σε κάποια Σχολή που πραγματικά επιθυμεί, ακόμα και αν βρίσκεται σε διαφορετική πόλη.

ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΕΙΣΟΔΟΥ ΣΕ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ («ΠΟΡΤΑ»): ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΗ;;

2011-06-20T23:44:00.002+03:00

Ένα φαινόμενο, κατά μία έννοια κοινωνικό, αποτελεί η πρακτική κάποιων κέντρων διασκέδασης ή clubs να απαγορεύουν, με αυθαίρετα κριτήρια, την είσοδο σε κάποιους που επιθυμούν την είσοδο σε αυτά προκειμένου να διασκεδάσουν. Έτσι, ενώ οι υπεύθυνοι υποδοχής των κέντρων αυτών επιτρέπουν σε κάποιους θαμώνες να εισέλθουν στο κέντρο, δεν επιτρέπουν την είσοδο, κατά το δοκούν και χωρίς αιτία ή με προσχηματικές αιτιολογίες, σε ορισμένα άτομα.

Το εν λόγω φαινόμενο εκτός από κοινωνικές, έχει και νομικές διαστάσεις; Σε κάποιες περιπτώσεις, σαφέστατα. Έτσι, σύμφωνα με το άρθρο 57 του Αστικού Κώδικα, όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητα, έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον. Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 59 του Αστικού Κώδικα, σε περίπτωση προσβολής της προσωπικότητας, ο υπαίτιος μπορεί να καταδικαστεί σε ικανοποίηση της προκληθείσας ηθικής βλάβης είτε με καταβολή χρηματικού ποσού, είτε με δημοσίευμα είτε με οποιονδήποτε τρόπο επιβάλλεται από τις περιστάσεις.

Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 914 περί αδικοπραξίας, όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει και, επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 932 του ίδιου νομοθετήματος, σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την περιουσιακή ζημία, μπορεί να επιδικαστεί και χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη.

Ωστόσο, κατά την εφαρμογή των ως άνω άρθρων στο υπό εξέταση ζήτημα πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί και να εξετάζονται ορισμένες παράμετροι που θα πρέπει να πληρούνται προκειμένου να υφίσταται η προσβολή της προσωπικότητας, αναπόσπαστο τμήμα της οποίας είναι και η τιμή και η αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου, η οποία διαχέεται στην αντίληψη και την εκτίμηση που ο κοινωνικός του περίγυρος τρέφει γι’ αυτόν.

Ιδιαίτερα σημαντική προς αυτή την κατεύθυνση είναι η νομολογία. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την 23238/2006 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, «Η απαγόρευση εισόδου σε δημόσιο κατάστημα (καφέ-μπαρ) χωρίς εύλογη αιτία, εφόσον δεν πραγματοποιείται κάποια ιδιωτική εκδήλωση και δεν δικαιολογείται από λόγους ασφαλείας, αποτελεί μειωτική διάκριση, πρόκειται για αδικοπραξία που προσβάλλει παράνομα την προσωπικότητα και παρέχει στον προσβληθέντα αξίωση χρηματικής ικανοποίησης της ηθικής βλάβης».

Ωστόσο, θα πρέπει όντως να υφίσταται προσβολή προσωπικότητας, η οποία να είναι παράνομη και να γίνεται άνευ δικαιώματος ή με δικαίωμα το οποίο υφίσταται αλλά ενασκείται καταχρηστικά ή είναι ήσσονος σπουδαιότητας. Επιπλέον, απαιτείται να υπάρχει πταίσμα του υπαιτίου της προσβολής.

Το Δικαστήριο, με την ως άνω απόφαση, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή, σύμφωνα με την οποία δεν επετράπη η είσοδος σε νυκτερινό κέντρο στον ενάγοντα, παρόλο που η ως άνω συμπεριφορά δεν δικαιολογήθηκε από λόγους ασφαλείας, αλλά ούτε και το κέντρο διασκέδασης ήταν πλήρες αλλά ούτε και «κλεισμένο» για κάποια ιδιωτική εκδήλωση, μιας και η είσοδος επιτρεπόταν σε ορισμένους προσερχόμενους κατά το δοκούν από τον υπεύθυνο υποδοχής του καταστήματος.

Η απόφαση κατέληξε ότι «η πράξη αυτή της εναγόμενης συνιστά αδικοπραξία (άρθρο 914 ΑΚ), προσβάλλει παράνομα την προσωπικότητα του ενάγοντος και παρέχει σ' αυτόν αξίωση χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη (άρθρα 57-59 ΑΚ). Για την αποκατάσταση δε αυτής προσήκει, ενόψει του είδους, της βαρύτητας, του τρόπου της προσβολής, ως και της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων μέτρων, η καταβολή χρηματικής ικανοποίησης ποσού 1.000 ευρώ.», απορρίπτοντας, ωστόσο, την αγωγή κατά τα λοιπά.

Πρόκειται για μία νομολογιακή κατεύθυνση σημαντική, που αφενός θέτει τα κριτήρια στοιχειοθέτησης της εν προκειμένω προσβολής και αφετέρου προβαίνει σε μία ξεκάθαρη και αταλάντευτη δικαστηριακή κρίση περί της ύπαρξης προσβολής του δικαιώματος της προσωπικότητας στη συγκεκριμένη περίπτωση, συντείνοντας στην άποψη ότι όντως υφίσταται.

Πέραν της αστικής, που αναπτύχθηκε παραπάνω, αναφορικά με την ποινική ευθύνη του υπαιτίου της εν λόγω προσβολής, ενδέχεται, υπό προϋποθέσεις, να πληρούται η αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος της «έργω» εξύβρισης του άρθρου 361 του Ποινικού Κώδικα, σύμφωνα με το οποίο, θεωρείται αξιόποινη πράξη η προσβολή της τιμής άλλου με λόγο ή με έργο ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο.

Είναι σημαντικό, ωστόσο, εδώ να σημειωθεί ότι προκειμένου να στοιχειοθετηθεί βάσιμη αξίωση για αποζημίωση αφενός ή αξιόποινο της πράξης αφετέρου, πρέπει να πληρούνται τα προαναφερόμενα κριτήρια είτε για τη θεμελίωση αστικής είτε ποινικής ευθύνης για την προσβολή της προσωπικότητας στην παραπάνω περίπτωση.

Το σίγουρο πάντως είναι ότι σε ένα κράτος δικαίου, όλοι οι άνθρωποι γίνονται κοινωνοί προστασίας ορισμένων σημαντικών έννομων αγαθών, όπως η τιμή και η προσωπικότητα.

Σε περιπτώσεις προσβολής τους, η Πολιτεία οφείλει να δράσει επεμβατικά, αίροντας την όποια προσβολή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί αυτό που αναπτύχθηκε.

Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ

2011-06-15T19:56:00.001+03:00

Σύμφωνα με το άρθρο 38 του Συντάγματος, όταν μια κυβέρνηση παραιτηθεί ή όταν η Βουλή αποσύρει την εμπιστοσύνη της προς αυτήν κατά το άρθρο 84, εφαρμόζεται αναλογικά το άρθρο 37 του Συντάγματος.

Σύμφωνα με αυτό, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίδει στον αρχηγό του κόμματος που διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία εδρών στη Βουλή διερευνητική εντολή για το σχηματισμό κυβέρνησης ή, αν κανένα κόμμα δεν έχει την απόλυτη πλειοψηφία, στον αρχηγό του κόμματος που διαθέτει τη σχετική πλειοψηφία εδρών.

Αν δεν διαπιστωθεί η δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης από τον αρχηγό του πρώτου κόμματος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίδει διερευνητική εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης στον αρχηγό του δεύτερου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος και, αν πάλι δεν διαπιστωθεί η δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης ούτε από αυτόν, δίδεται η ίδια εντολή στον αρχηγό του τρίτου σε κοινοβουλευτική ισχύ κόμματος. Η κάθε διερευνητική εντολή έχει, σύμφωνα με το Σύνταγμα, διάρκεια 3 ημερών.

Αν οι διερευνητικές εντολές δεν τελεσφορήσουν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλεί τους αρχηγούς των κομμάτων και επιδιώκει το σχηματισμό Κυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Βουλής (Οικουμενική Κυβέρνηση), Αυτή είναι η διαδικασία που θεμελιώνεται συνταγματικά για το σχηματισμό Κυβέρνησης εθνικής ενότητας και συνεργασίας κατ’ εφαρμογή των άρθρων 37 και 38 του Συντάγματος.

Για την πληρότητα του λόγου πρέπει να αναφερθεί ότι αν οι παραπάνω προσπάθειες αποτύχουν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιδιώκει το σχηματισμό κυβέρνησης από όλα τα κόμματα της Βουλής για τη διενέργεια εκλογών, ενώ, αν και αυτή η απόπειρα αποτύχει, αναθέτει στον πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου το σχηματισμό κυβέρνησης, όσο το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής για αν διενεργήσει εκλογές, και διαλύει τη Βουλή.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2011: ΕΓΚΑΙΝΙΑΖΕΤΑΙ Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΥΠΟΒΟΛΗ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΙΚΩΝ

2011-06-14T22:18:00.002+03:00

Για πρώτη χρονιά φέτος το Υπουργείο Παιδείας με απόφασή του θεσπίζει για πρώτη φορά την υποχρεωτική ηλεκτρονική υποβολή των μηχανογραφικών όλων των υποψηφίων για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Σε μία χρονιά όπου η συμπλήρωση του μηχανογραφικού είναι πολυπλοκότερη, έρχεται να προστεθεί και η ηλεκτρονική υποβολή του. Όλοι οι υποψήφιοι πρέπει να προμηθευτούν ειδικούς κλειδαρίθμους μέχρι τις 23 Ιουνίου, οι οποίοι, σε συνδυασμό με τον 8ψήφιο κωδικό εξετάσεών τους θα διασφαλίσουν το αδιάβλητο της διαδικασίας και θα προστατεύσουν από τους κινδύνους που ελλοχεύουν σε όλες τις διαδικτυακές διαδικασίες.

Οι λυκειάρχες και οι καθηγητές καλούνται να διαδραματίσουν καταλυτικό ρόλο, βοηθώντας τους μαθητές στην πρωτόγνωρη αυτή διαδικασία, ενώ στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας παρέχονται αναλυτικές διαδικαστικές πληροφορίες, ενώ παρέχεται επιπλέον στους υποψηφίους η δυνατότητα τόσο τηλεφωνικής όσο και ηλεκτρονικής επικοινωνίας με το Υπουργείο.

Η υποβολή θα γίνει στην ιστοσελίδα http://exams.minedu.gov.gr και μπορεί να πραγματοποιηθεί από οποιοδήποτε υπολογιστή με πρόσβαση στο διαδίκτυο.

Πρόκειται για μια διαδικασία πρωτόγνωρη, η οποία καταδεικνύει το βαθμό στον οποίο η τεχνολογία έχει εισέλθει στη ζωή μας, ενώ αναμένεται η ταχύτητα επεξεργασίας των μηχανογραφικών και, συνεπώς, έκδοσης των βάσεων εισαγωγής να πραγματοποιηθεί ταχύτερα από άλλες χρονιές.

ΟΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΟΤΑΝ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΕΣ

2011-06-13T13:13:00.000+03:00

Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιοι από τους συμπολίτες μας δεν έχουν τύχει χρηστής εξυπηρέτησης από τις δημόσιες υπηρεσίες στις οποίες έχουν απευθυνθεί, χωρίς τούτο να σημαίνει ότι οι περισσότερες από αυτές δεν λειτουργούν ορθά.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, είναι σημαντικό για τον κάθε πολίτη να γνωρίζει ορισμένα από τα δικαιώματα και κάποιες από τις υποχρεώσεις των δημοσίων υπηρεσιών, προκειμένου να αξιώνει βάσιμα την άμεση και ολοκληρωμένη εξυπηρέτησή του. Εδώ παρατίθεται μια σειρά από αυτά τα δικαιώματα και οι ουσιωδέστερες υποχρεώσεις των δημόσιων υπηρεσιών, εν είδει ενός χρήσιμου οδηγού για όλους τους πολίτες.

1. Οι υπηρεσίες οφείλουν να απαντούν οπωσδήποτε σε όλες τις αιτήσεις των πολιτών το συντομότερο δυνατό. Αν δεν είναι δυνατή η ικανοποίηση του αιτήματος, πρέπει να αναφέρουν τους πολύ συγκεκριμένους λόγους και τις νομικές διατάξεις που καθιστούν ανέφικτη την απάντησή του.

2. Αν μία αίτηση υποβληθεί σε αναρμόδια υπηρεσία, η τελευταία οφείλει να τη διαβιβάσει στην αρμόδια το πολύ εντός 5 ημερών.

3. Οι υποθέσεις των πολιτών πρέπει να διεκπεραιώνονται το αργότερο σε 60 ημέρες ή, κατ’ εξαίρεση, σε 75 ημέρες το αργότερο, αν είναι συναρμόδιες πάνω από μία υπηρεσίες.

4. Οι υπηρεσίες επίσης οφείλουν να παρέχουν απλές πληροφορίες, πιστοποιητικά ή βεβαιώσεις (πλην συντάξεων γήρατος) σε 10 ημέρες το αργότερο.

Αν οι παραπάνω προθεσμίες δεν τηρούνται, οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν από το «Συνήγορο του Πολίτη» εγγράφως να επιληφθεί της υπόθεσης.

Κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να λαμβάνει γνώση οποιουδήποτε εγγράφου με απλή αίτησή του. Εξαίρεση τίθεται στα έγγραφα που αναφέρονται στην οικογενειακή ζωή τρίτων, όταν παραβλάπτεται το απόρρητο ή όταν δυσχεραίνεται έτσι το έργο ή η έρευνα αστυνομικών ή δικαστικών αρχών ή όταν υπάρχει σχετική υπουργική απόφαση που απαγορεύει την πρόσβαση σε κάποιο συγκεκριμένο έργο.

Οι δημόσιες υπηρεσίες οφείλουν να καθιερώνουν ώρες υποδοχής κοινού, οι οποίες θα πρέπει να τηρούνται και επίσης να υφίσταται και να τηρείται σύστημα σειράς προτεραιότητας.

Οι δημόσιες υπηρεσίες οφείλουν να διαθέτουν έντυπα αιτήσεων για όλες τις υπηρεσίες που παρέχουν, να πρωτοκολλούν κάθε αίτηση των πολιτών και να δίνουν στον αιτούντα τον αριθμό πρωτοκόλλου προς εξυπηρέτησή του κατά την διερεύνηση από αυτόν της πορείας της αίτησής του.

Επίσης, οι δημόσιοι υπάλληλοι οφείλουν αν βοηθούν στη συμπλήρωση των αιτήσεων ή των δικαιολογητικών όσους δεν είναι σε θέση να το πράξουν μόνοι τους. Επίσης, οφείλουν να επικοινωνούν τηλεφωνικά με τους πολίτες και να τους ενημερώνουν για την πορεία της αίτησής τους στα τηλέφωνα που οι τελευταίοι έχουν σημειώσει στα στοιχεία τους κατά τη συμπλήρωση της αίτησης.

Ταυτόχρονα, οι δημόσιες υπηρεσίες οφείλουν να επικυρώνουν ακριβή αντίγραφα εκ του πρωτοτύπου και να θεωρούν το γνήσιο της υπογραφής δυνάμει των ανατεθειμένων σε αυτές καθηκόντων.

Για κάποιους τα ως άνω δικαιώματα ίσως να μοιάζουν αυτονόητα, ενώ για κάποιους άλλους περιγραφή ενός ιδεατού κόσμου. Είναι γεγονός όμως ότι αυτά τα δικαιώματα ανήκουν σε κάθε πολίτη που απευθύνεται στις δημόσιες υπηρεσίες και θα πρέπει όλοι να τα γνωρίζουμε, προκειμένου να αξιώνουμε τη βέλτιστη δυνατή εξυπηρέτηση.

ΕΠΙΔΟΣΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΜΕΣΩ... FACEBOOK

2011-06-11T18:09:00.002+03:00

Όλα ξεκίνησαν μετά από την επίδοση ενός κατασχετηρίου από δικηγόρο της Αυστραλίας μέσω του Facebook το 2009. Τότε είχαν γίνει συζητήσεις επί συζητήσεων σχετικά με το κατά πόσο είναι δυνατή και υλοποιήσιμη η επίδοση δικογράφων μέσω Facebook.

Δύο χρόνια μετά, δικαστήρια της Νέας Ζηλανδίας και του αγγλοσαξωνικού κόσμου υιοθετούν την ως άνω πρακτική, μόνο για την περίπτωση που η επίδοση με τον παραδοσιακό τρόπο καθίσταται αδύνατη.

Το μείζον ζήτημα που ανακύπτει εδώ είναι κατά πόσο είναι δυνατό να διαπιστωθεί με απόλυτη ασφάλεια ότι το πρόσωπο στο οποίο επιδίδεται το δικόγραφο είναι το πρόσωπο στο οποίο έπρεπε να επιδοθεί, μιας και είναι συχνό το φαινόμενο να υφίστανται ψεύτικοι ή παραπλανητικοί λογαριασμοί στο Facebook. Επίσης, ακόμα και αν ξεπεραστεί αυτός ο σκόπελος, είναι αναγκαίο να επιβεβαιωθεί ότι ο «παραλήπτης» θα λάβει έγκαιρα γνώση του δικογράφου, πράγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει να επιβεβαιώσουμε αν ο λογαριασμός είναι ενεργός.

Για τους συντηρητικούς το θέμα αυτό φαντάζει αβελτερία. Για τους πιο μοντέρνους, πρόκληση. Σύμφωνα, πάντως, με φήμες, οι ΗΠΑ βρίσκονται κοντά στην υιοθέτηση της μεθόδου αυτής, από κοινού με την παραδοσιακή επίδοση των δικογράφων.

Το βέβαιο πάντως είναι ότι η τεχνολογία έχει εισβάλλει για τα καλά στη ζωή μας και θα εισβάλλει ακόμα περισσότερο στο μέλλον. Τα προβλήματα που τέθηκαν πιο πάνω αργά ή γρήγορα θα επιλυθούν και τότε η διαδικασία θα φαντάζει απλούστερη και ανεμπόδιστη.

Η ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ: ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ

2011-06-11T13:17:00.000+03:00

Σύμφωνα με το άρθρο 103 του Συντάγματος, που ρυθμίζει την υπηρεσιακή κατάσταση των οργάνων της διοίκησης, κανένας δεν μπορεί να διοριστεί υπάλληλος σε οργανική θέση που δεν είναι νομοθετημένη, εκτός από εξαιρέσεις που ρυθμίζονται από ειδικό νόμο με κάλυψη έκτακτων ή απρόβλεπτων αναγκών για ορισμένο χρονικό διάστημα με σχέσεις ιδιωτικού δικαίου.

Επίσης, στο ίδιο άρθρο τίθενται οι βασικές αρχές διαφάνειας και αξιοκρατίας με βάση τις οποίες επιλέγονται τα πρόσωπα που στελεχώνουν τις δημόσιες υπηρεσίες, θέτοντας παράλληλα τα εχέγγυα για τη θωράκιση από την μη σύννομη υποβίβαση ή παύση τους, η οποία μπορεί να γίνει μόνο με απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου.

Παράλληλα, στο ίδιο άρθρο επισημαίνεται ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι που κατέχουν οργανικές θέσεις είναι μόνιμοι, εφόσον οι θέσεις αυτές υπάρχουν. Αυτό σημαίνει ότι δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν προσληφθεί ως μόνιμοι δεν είναι δυνατό να απολυθούν και να προσληφθούν άλλοι στη θέση τους, η οποία θα διατηρείται. Η μοναδική δυνατότητα απομάκρυνσης δημοσίου υπαλλήλου από την οργανική θέση στην οποία είναι διορισμένος παρέχεται με τυχόν κατάργηση της οργανικής αυτής θέσης.

Η εν λόγω συνταγματική διάταξη αντανακλά τη βούληση του Συντακτικού Νομοθέτη για την ανεξαρτησία των δημοσίων υπαλλήλων από τις εναλλαγές στην κυβέρνηση. Δηλαδή, αν δεν υπήρχε η συγκεκριμένη διάταξη, κάθε νέα κυβέρνηση που θα αναλάμβανε τα καθήκοντά της, θα μπορούσε να απολύει κατά το δοκούν δημοσίους υπαλλήλους, αντικαθιστώντας τους με πρόσωπα φίλα προσκείμενα πολιτικά σε αυτήν, ευνοώντας ένα κλίμα πελατειακών σχέσεων και νεποτισμού.

Έτσι, οι δημόσιοι υπάλληλοι αισθάνονται ασφαλείς και ελεύθεροι να εκτελέσουν τα καθήκοντα που αναλαμβάνουν κατά το διορισμό τους χωρίς να ανησυχούν ότι ενδέχεται να αντικατασταθούν με κάθε αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Γι’ αυτό γίνεται λόγος και για το καθεστώς της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων (κάτι που προφανώς δεν ισχύει στον ιδιωτικό τομέα, όπου παρά τις προστατευτικές διατάξεις του εργατικού δικαίου ασφαλώς δεν μπορούμε να μιλάμε σε καμία περίπτωση για μονιμότητα).

Έτσι, γίνεται σαφές ότι η μονιμότητα αποτελεί ισχυρό εχέγγυο για τους δημοσίους υπαλλήλους, ωστόσο δεν πρέπει να συγχέεται με την ισοβιότητα, την οποία σύμφωνα με το Σύνταγμα απολαμβάνουν, σύμφωνα με το άρθρο 88, οι δικαστικοί λειτουργοί, οι οποίοι δεν μπορούν να απομακρυνθούν από τη θέση τους σε καμία περίπτωση, πλην ενδεχομένως των πειθαρχικών ποινών που δύναται να τους επιβληθούν υπό καθεστώς διαφάνειας και ευθυκρισίας.

Συνεπώς, κάποιος διορισμένος ως δημόσιος υπάλληλος σε οργανική θέση (και όχι διορισμένος για ορισμένο χρόνου για κάλυψη έκτακτων αναγκών με καθεστώς ιδιωτικού δικαίου) είναι μόνιμος για όσο συνεχίζει να υπάρχει η οργανική θέση που κατέχει.

Έτσι, ακόμα και σε περιόδους κρίσης χρέους και αλλεπάλληλων περικοπών, όπως αυτή που βιώνει σήμερα η χώρα μας, το Σύνταγμα δεν επιτρέπει την απόλυση μόνιμα διορισμένων δημοσίων υπαλλήλων χωρίς κατάργηση της οργανικής θέσης που κατέχουν.

100 ΦΟΡΕΣ "ΣΥΓΓΝΩΜΗ" ΣΤΟ TWITTER ΑΝΤΙ... ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ!!

2011-06-05T19:52:00.000+03:00

Να γράψει 100 φορές... συγγνώμη στον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης twitter ήταν η "ποινή" που "επιβλήθηκε" σε έναν Μαλαισιανό άντρα, που μέσα από το ίδιο site κοινωνικής δικτύωσης είχε επιδοθεί σε βαρύτατους σχολιασμούς για τη συμπεριφορά που δεχόταν μια στενή του φίλη από τους εργοδότες της.

Έτσι, η εργοδότρια εταιρία προσέφυγε στη δικαιοσύνη, καταθέτοντας αγωγή για ηθική βλάβη και μηνύοντας τον νεαρό άντρα για τις δυσφημιστικές σε βάρος της αναρτήσεις.

Ωστόσο, εν τέλει επιτεύχθηκε εξωδικαστικός συμβιβασμός, με μοναδικό όρο και απαίτηση της εταιρίας, ο νεαρός άνδρας να αναρτήσει τη "συγγνώμη" του προς την εταιρία 100 φορές στο ίδιο site κοινωνικής δικτύωσης, το twitter!!

ΕΔΔΑ: ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ 1,3 ΕΚ. ΕΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΕ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΞΕΡΙΖΩΜΟ

2011-05-24T17:07:00.000+03:00

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καθόρισε, με απόφασή του, στο 1,3 εκατομμύρια ευρώ την αποζημίωση που η Τουρκία θα πρέπει να καταβάλλει στην Ελληνοκύπρια Λοϊζου και στην ομάδα των Ελληνοκυπρίων που είχαν προσφύγει σε αυτό λόγω της στέρησης της περιουσίας και των σπιτιών τους λόγω της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974, δικαιώνοντας τον αγώνα τους. Παράλληλα, σύμφωνα με την ως άνω απόφαση, η Τουρκία υποχρεούται στην καταβολή 15.000 ευρώ ως δικαστικά έξοδα στους προσφεύγοντες.

Πρόκειται για μια πολύ σημαντική απόφαση που έρχεται να δικαιώσει, 37 χρόνια μετά, τους Ελληνοκυπρίους που υπέστησαν έναν ιστορικό ξεριζωμό.

ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ: ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗ ΑΠΟΛΥΣΗ ΛΟΓΩ ΜΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗΣ ΣΤΟ ΦΛΕΡΤ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥ

2011-05-23T22:10:00.000+03:00

Δικαιώθηκε, τελικά, από το Ανώτατο Πολιτικό Δικαστήριο της χώρας εργαζόμενη που απολύθηκε από εταιρία στην οποία εργαζόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα, λόγω μη ανταπόκρισης στις ερωτικές διαθέσεις του προϊσταμένου της.

Σύμφωνα με το ιστορικό, μετά την πρόσληψη νέου διευθυντή προσωπικού από την εταιρία, η εργαζόμενη δεχόταν έντονες πιέσεις φλερτ από αυτόν. Εκείνη, αρνούμενη να ενδώσει σε αυτό, και επικαλούμενη την αφοσίωσή της στην οικογένειά της, είδε ξαφνικά τη στάση του ιεραρχικά ανώτερού της να αλλάζει, μέχρι που απολύθηκε.

Ο Άρειος Πάγος, αναιρόντας την εφετειακή απόφαση που δεχόταν την απόλυση ως μη καταχρηστική, υπογράμμισε ότι δεν απαιτείται να υφίσταται σεξουαλική παρενόχληση, αλλά, αποδίδοντας την απόλυση σε εμπάθεια, λόγω της μη ανταπόκρισης της εργαζόμενης στο φλερτ που της ασκούνταν, την έκρινε ως καταχρηστική, θεωρώντας μη αναγκαία την ύπαρξη περαιτέρω στοιχείων που θα στοιχειοθετούσαν σεξουαλική παρενόχληση.

ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

2011-05-18T22:49:00.001+03:00

Η απογραφή πληθυσμού αποτελεί μια μορφή στατιστικής έρευνας που λαμβάνει χώρα, όπως στη συντριπτική πλειοψηφία των κρατών του πλανήτη, και στην Ελλάδα. Έτσι, κάθε δεκαετία, κατά το πρώτο έτος της, λαμβάνει χώρα μια εκτεταμένη στατιστική διαδικασία με απώτερο σκοπό την απογραφή του συνόλου του πληθυσμού που βρίσκονται στη χώρα, είτε νόμιμα είτε όχι. Το συγκεκριμένο άρθρο δεν έχει σκοπό να εγκολπίσει διαδικαστικά ζητήματα της απογραφής του πληθυσμού, των οποίων κοινωνοί έχουμε γίνει όλοι μας αυτή την περίοδο, λόγω του ότι διενεργείται η απογραφή, αλλά να αναδείξει κάποιους βαθύτερους νομικούς προβληματισμούς που εμπίπτουν στο θέμα αυτό.

Καταρχήν, νομικά, η απογραφή πληθυσμού ερείδεται στο νόμο 3832/2010, ο οποίος αναφέρεται στο Ελληνικό Στατιστικό Σύστημα και έχει θεσπιστεί προς εναρμόνιση με την ευρωπαική οδηγία 223/2009. Στα πλαίσια, λοιπόν, των στατιστικών μελετών που απορρέουν από το νόμο θα μπορούσαμε να εντάξουμε και την απογραφή του πληθυσμού, που είναι υποχρεωτική δυνάμει του άρθρου 2 παρ. 3 του ως άνω νόμου.

Ωστόσο, στα πλαίσια όλων των στατιστικών ερευνών, και ειδικά της απογραφής, εξαιτίας της καθολικότητάς της, αναδύονται ζητήματα προστασίας προσωπικών δεδομένων, των οποίων η ανάγκη θωράκισης καθίσταται επιτακτική.

Η απάντηση των ερωτημάτων του απογραφέα που έρχεται στο σπίτι μας ενδέχεται να υπεισέρχεται στη χορήγηση από εμας στοιχείων που εμπίπτουν εννοιολογικά στα προσωπικά δεδομένα μας, τα οποία χρήζουν ιδιαίτερης προστασίας, και προκειμένου να μπορέσουν να χορηγηθούν, θα πρέπει ο νομοθέτης να θέτει εναργώς τα εχέγγυα για το απόρρητό τους.

Εν προκειμένω, ο νομοθέτης το πράττει, με μια ιδιαίτερα πλήρη διάταξη, και συγκεκριμένα το άρθρο 7 του ως άνω νόμου, που δρα άκρως προστατευτικά προς το σκοπό αυτό. Έτσι, ορίζεται η χρήση των δεδομένων αυτών αναφορικά αποκλειστικά με στατιστικούς, ερευνητικούς ή επιστημονικούς σκοπούς (με δυνατή αποκλέιστικά την έμμεση ταύτιση των στατιστικών μονάδων) και πρόσβαση σε αυτά μόνο από υπαλλήλους των αρμόδιων στατιστικών υπηρεσιών, μόνο κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων τους, ή από τρίτα πρόσωπα, στα οποία ανατίθενται στατιστικές εργασίες, διαφυλάσσοντας ωστόσο το στατιστικό απόρρητο.

Σε περίπτωση παραβίασης του ως άνω στατιστικού απορρήτου, επαπειλούνται για τους παραβάτες αυστηρότατες διοικητικές και ποινικές κυρώσεις.

Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, ότι ο νόμος θέτει τα εχέγγυα διασφάλισης των προσωπικών μας δεδομένων κατά τις επίσημες στατιστικές έρευνες και, κατά συνέπεια, και της απογραφής με μια διάταξη αυστηρότατη που δεν αφήνει κενά ή περιθώρια παραβίασης, καθιστώντας ασφαλή τα στοιχεία που περιέρχονται στις αρμόδιες αρχές κατά την απογραφή.