ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΠΟΛΥΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ "ΚΛΕΙΣΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ"

Το άνοιγμα των «κλειστών επαγγελμάτων» αποφάσισε σήμερα το Υπουργικό Συμβούλιο. Πρόκειται για συμβολαιογράφους, δικηγόρους, αρχιτέκτονες, μηχανικούς, ορκωτούς λογιστές και φαρμακοποιούς. Το σχέδιο νόμου τέθηκε προς δημόσια διαβούλευση και θα ισχύσει τέσσερις μήνες μετά την ψήφισή του.
Ο υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, χαρακτήρισε το νομοσχέδιο «πραγματική τομή» και παράλληλα ανακοίνωσε πως προβλέπεται και οριζόντια άρση όλων των περιορισμών. Ο ίδιος στο εισαγωγικό σημείωμα του κατά την παρουσίαση του νομοσχεδίου ανέφερε ότι «ανοίγουν περισσότερες ευκαιρίες για τους νέους επιστήμονες, ώστε να βρουν το χώρο τους και το δρόμο τους στην αγορά, δημιουργούνται προϋποθέσεις για να μειωθεί δραστικά το κόστος κάποιων - αναγκαίων - υπηρεσιών προς τους πολίτες και να αυξηθεί η ποιότητα σε μια σειρά από υπηρεσίες».
Οι περιορισμοί που αίρονται είναι:
1. Περιορισμοί σχετικά με τη διαδικασία αδειοδότησης για την άσκηση επαγγέλματος και τον αριθμό των διαθέσιμων αδειών.
2. Περιορισμοί ως προς τις τιμές των υπηρεσιών ή των ελάχιστων αμοιβών.
3. Γεωγραφικοί περιορισμοί για την άσκηση επαγγέλματος.
Τι προβλέπει το νομοσχέδιο
Με την προτεινόμενη νομοθεσία, στην πράξη αντιστρέφεται η λογική που ίσχυε μέχρι σήμερα για τα λεγόμενα «κλειστά επαγγέλματα».
1. Ο κανόνας γίνεται η ελεύθερη άσκηση ενός επαγγέλματος εκτός και αν επιβάλλεται η διατήρηση περιορισμών για την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος.
2. Καταργούνται συγκεκριμένοι περιορισμοί που ισχύουν για τα επαγγέλματα που προβλέπονται στο Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής, δηλ. του δικηγόρου, του συμβολαιογράφου, των μηχανικών/αρχιτεκτόνων και των ορκωτών ελεγκτών.
Γενική ρύθμιση
Στο γενικό μέρος του νομοσχεδίου καταργούνται οι αδικαιολόγητοι περιορισμοί στην πρόσβαση και άσκηση επαγγελμάτων. Ειδικότερα καταργούνται:
1. Περιορισμοί ως προς τον αριθμό των προσώπων που μπορούν να εξασκούν ένα επάγγελμα (πληθυσμιακά κριτήρια, numerus clausus)
2. Η εξάρτηση της διοικητικής άδειας, από την ύπαρξη «πραγματικής ανάγκης» κατά τη ουσιαστική εκτίμηση της διοικητικής αρχής
3. Οι γεωγραφικοί περιορισμοί στην άσκηση του επαγγέλματος
4. Οι ελάχιστες αποστάσεις μεταξύ των ομοίων επαγγελματικών εγκαταστάσεων
5. Οι προβλέψεις, είτε αποκλειστικής δυνατότητας διάθεσης, είτε απαγόρευσης διάθεσης είδους αγαθών, από ορισμένες κατηγορίες επαγγελματικών εγκαταστάσεων

6. Η επιβολή ή η απαγόρευση ασκήσεως επαγγέλματος με ορισμένη εταιρική μορφή

7. Οι περιορισμοί που σχετίζονται με τη συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο
8. Η επιβολή υποχρεωτικών κατωτάτων ή ανωτάτων τιμών ή αμοιβών
9. Η απαίτηση χορήγησης προηγούμενης διοικητικής άδειας για την άσκηση επαγγέλματος
Οι ανωτέρω περιορισμοί και απαιτήσεις καταργούνται 4 μήνες μετά από την ψήφιση του νόμου, εκτός αν, μέσα στην ίδια τετράμηνη προθεσμία εκδοθεί Προεδρικό Διάταγμα που θα επιτρέπει εξαιρέσεις για συγκεκριμένο επάγγελμα για λόγους επιτακτικού δημοσίου συμφέροντος και ο περιορισμός που διατηρείται είναι πρόσφορο και αναγκαίο μέσο για τη εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος (αρχή αναλογικότητας).
Η γενική ρύθμιση αφορά όλα τα επαγγέλματα εκτός από αυτά, για τα οποία προβλέπονται (ή έχουν προβλεφθεί αλλού) ειδικές ρυθμίσεις για την άρση περιορισμών με βάση το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής.
Ειδικές ρυθμίσεις
Συμβολαιογράφοι
Οι Συμβολαιογράφοι - κατά το Σύνταγμα - είναι δημόσιοι λειτουργοί, ασκούν δημόσια εξουσία και απολαύουν της συνταγματικής προστασίας της μονιμότητας. Συνεπώς η αμοιβή τους καθορίζεται υποχρεωτικά με νόμο. Στο προτεινόμενο νομοσχέδιο προβλέπεται επανακαθορισμός της αναλογικής αμοιβής ώστε να βαίνει μειούμενη όσο αυξάνει η αξία του αντικειμένου της συναλλαγής και για τις περιπτώσεις που η αξία του αντικειμένου της συναλλαγής υπερβαίνει ένα καθοριζόμενο με Προεδρικό Διάταγμα όριο, η αναλογική αμοιβή παύει να είναι υποχρεωτική και μπορεί να συμφωνείται μικρότερη αμοιβή του Συμβολαιογράφου.
Δικηγόροι
Με το προτεινόμενο νομοσχέδιο:
- Καταργούνται οι γεωγραφικοί περιορισμοί στην άσκηση της δικηγορίας: κάθε δικηγόρος μπορεί να ασκεί το επάγγελμά του σε οποιοδήποτε δικαστήριο της Χώρας.
- Καταργούνται οι υποχρεωτικές ελάχιστες αμοιβές και το σύστημα προείσπραξης της αμοιβής από το Δικηγορικό Σύλλογο. Η αμοιβή του δικηγόρου καθορίζεται ελεύθερα με έγγραφη συμφωνία. Υποχρεούται να προκαταβάλλει ο ίδιος (όχι ο πελάτης του) τις νόμιμες εισφορές και κρατήσεις υπέρ Ασφαλιστικών Ταμείων και τρίτων στον Δικηγορικό Σύλλογο.
- Προκειμένου να υπολογίζονται και να εισπράττονται οι νόμιμες κρατήσεις υπέρ ασφαλιστικών ταμείων και τρίτων, διατηρούνται τα ποσά, που ορίζονται σήμερα ως «ελάχιστες αμοιβές», ως ποσά όμως αναφοράς, επί των οποίων υπολογίζονται και εισπράττονται οι εισφορές.
- Προκειμένου να επιδικάζονται οι δικαστικές δαπάνες, καθώς και οι αμοιβές των δικηγόρων όταν ελλείπει έγκυρη έγγραφη συμφωνία ή όταν διορίζονται από το δικαστήριο για να συνδράμουν πολίτες με ιδιαίτερα χαμηλά εισοδήματα, διατηρούνται ως «νόμιμες» αμοιβές (όχι ως «ελάχιστες») τα σημερινά ποσά των αμοιβών για τις δικαστικές πράξεις μόνον (όχι για τις εξώδικες εργασίες).
Νόμιμοι ελεγκτές (ορκωτοί λογιστές)
Καταργείται το ελάχιστο υποχρεωτικό ωρομίσθιο που ισχύει σήμερα.
Αρχιτέκτονες και Μηχανικοί
Στο προτεινόμενο νομοσχέδιο για αρχιτέκτονες και μηχανικούς προβλέπονται:
Ιδιωτικά έργα
- Καταργούνται οι ελάχιστες υποχρεωτικές αμοιβές
- Καταργείται το σύστημα είσπραξης της αμοιβής του Μηχανικού μέσω του ΤΕΕ.
- Προκειμένου να διασφαλιστούν οι πόροι των Ασφαλιστικών Ταμείων, οι οποίοι σήμερα παρακρατούνται από το ΤΕΕ και αποδίδονται, διατηρούνται τα ισχύοντα ποσά των ελάχιστων υποχρεωτικών αμοιβών, ως ποσά αναφοράς όμως μόνο, για τον υπολογισμό των κρατήσεων. Ο Μηχανικός οφείλει να τις καταβάλλει στο ΤΕΕ.
- Τα ίδια ποσά διατηρούνται ως «νόμιμες αμοιβές» για την περίπτωση μη έγκυρης έγγραφης συμφωνίας, προκειμένου τα Δικαστήρια να προσδιορίσουν την εύλογη και δίκαιη αμοιβή των Μηχανικών.
Μελέτες δημοσίων έργων
- Οι συμμετέχοντες στους διαγωνισμούς μελετών δημοσίων έργων, υποβάλλουν ελεύθερα την οικονομική προσφορά τους, η οποία μπορεί να είναι και κατώτερη της προεκτιμημένης αμοιβής.
- Σε περίπτωση υπερβολικά χαμηλών προσφορών, η αναθέτουσα αρχή δεν απορρίπτει την προσφορά, αλλά καλεί τον υποψήφιο να δικαιολογήσει το ύψος.

Η ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΟΦΕΙΛΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ

Μετά την ολοκλήρωση της  διαδικασίας της απόπειρας του εξωδικαστικού συμβιβασμού, την κατάθεση της αίτησης ρύθμισης οφειλών στο Ειρηνοδικείο και την απόπειρα δικαστικού συμβιβασμού, και με την προϋπόθεση ότι η εν λόγω διαδικασία αποβεί ατελέσφορη, σειρά έχει η δικαστική ρύθμιση των οφειλών του φυσικού προσώπου που υπάγεται στο νόμο 3869/2010.

Σύμφωνα με το άρθρο 8 του ως άνω νόμου, αν τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη δεν είναι επαρκή για την ικανοποίηση των πιστωτών του, ο Ειρηνοδίκης, λαμβάνοντας υπόψιν τα κάθε φύσεως εισοδήματά του, ιδίως εκείνα από την προσωπική του εργασία, τη δυνατότητα συνεισφοράς του συζύγου και σταθμίζοντάς τα με τις βιοτικές ανάγκες του ίδιου και των προστατευόμενων μελών της οικογένειάς του (σε βαθμό που προφανώς δεν πρέπει να υποσκάπτεται η αξιοπρεπής διαβίωση της οικογένειας), τον υποχρεώνει να καταβάλλει μηνιαίως και για χρονικό διάστημα 4 ετών ορισμένο ποσό για την ικανοποίηση των απαιτήσεων των πιστωτών του συμμέτρως κατανεμόνενο.

Στη συνέχεια, παρέχονται από το νόμο ορισμένες δικλείδες αναπροσαρμογής της μηνιαίας δόσης, αν συντρέχουν ορισμένες παράμετροι ή γεγονότα στο πρόσωπο του εκάστοτε οφειλέτη. Έπειτα, γίνεται αναφορά στη διαδικασία ρευστοποίησης της περιουσίας του οφειλέτη καθώς και στη δυνατότητα προστασίας της κύριας ή μοναδικής του κατοικίας που του παρέχεται από το νόμο με την καταβολή, σε μεγαλύτερο βέβαια χρονικό διάστημα, που δεν μπορεί να υπερβαίνει την εικοσαετία, τοκοχρεολυτικών δόσεων που μπορούν να φτάνουν μέχρι και το 85% της εμπορικής αξίας του ακινήτου που αποτελεί την κύρια ή μοναδική κατοικία του οφειλέτη. Επίσης, υπάρχει η δυνατότητα και για χορήγηση στον οφειλέτη περιόδου χάριτος.      

Ο εν λόγω νόμος, παρέχει αδιαμφισβήτητα πολλά οφέλη στους οφειλέτες, αφού μετά την πάροδο της τετραετίας ή της παραπάνω περιόδου, σε περίπτωση προστασίας της κύριας ή μοναδικής κατοικίας του οφειλέτη, προβλέπεται απαλλαγή από το υπόλοιπο των χρεών του, ενώ αξιοσημείωτο είναι το γεγονός της δυνατότητας προστασίας της κύριας κατοικίας του. Επιπλέον, η προσαρμογή των δόσεων σύμφωνα με τις βιοτικές ανάγκες και τις οικονομικές δυνατότητες του οφειλέτη ανά περίπτωση συγκαταλέγεται επίσης στα θετικά της διαδικασίας ενώπιον του Ειρηνοδικείου για τον ως άνω νόμο.

Περισσότερα στο www.vaonakis.gr

ΑΜΒΛΩΣΗ: ΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

 Άμβλωση ή έκτρωση είναι η διακοπή μιας αδιατάρακτης ενδομητρίου κυήσεως ενός ή περισσοτέρων εμβρύων, που διενεργείται σε πρώιμη ηλικία κυήσεως (μικρότερης των 24, ως επί το πλείστον, εβδομάδων) και οδηγεί σε αφαίρεση του εμβρύου από τη μήτρα, με συνέπεια τον θάνατο του κυήματος.

Οι ηθικές και νομικές πτυχές της άμβλωσης αποτελούν αντικείμενο έντονης συζήτησης σε πολλά μέρη του κόσμου. Το κύριο ζήτημα είναι κατά πόσο το έμβρυο μπορεί να χαρακτηριστεί ως άνθρωπος και ως εκ τούτου η έκτρωση ως ανθρωποκτονία. Ταυτόχρονα τίθεται και το ζήτημα της αυτοδιάθεσης της εγκύου, το δικαίωμά της να διαθέτει το σώμα της όπως αυτή νομίζει.

Το νομικό πλαίσιο στην Ελλάδα

Αναφορικά με το νομικό πλαίσιο της άμβλωσης στην Ελλάδα, πρέπει να επισημανθεί ότι ρυθμίζεται από το άρθρο 304 του Ποινικού Κώδικα, με βάση το οποίο συνιστά καταρχήν ποινικό αδίκημα. Ωστόσο, επιτρέπεται την έκτρωση (τεχνητή διακοπή της κύησης) μόνο με τη συναίνεση της εγκύου και μόνο από γιατρό μαιευτήρα - γυναικολόγο με τη συμμετοχή αναισθησιολόγου σε οργανωμένη νοσηλευτική μονάδα στις ακόλουθες περιπτώσεις:

1. Εντός των πρώτων 12 εβδομάδων της κύησης σε κάθε περίπτωση.
2. Εντός των πρώτων 24 εβδομάδων, αν υπάρχουν ενδείξεις σοβαρής ανωμαλίας του εμβρύου που επάγονται τη γέννηση παθολογικού νεογνού
3. Εντός των πρώτων 19 εβδομάδων, αν η εγκυμοσύνη είναι αποτέλεσμα βιασμού, αποπλάνησης ανήλικης, αιμομιξίας ή κατάχρησης γυναίκας ανίκανης να αντισταθεί.
4. Χωρίς χρονικό περιορισμό, αν υπάρχει αναπότρεπτος κίνδυνος για τη ζωή της εγκύου ή κίνδυνος σοβαρής και διαρκούς βλάβης της σωματικής ή ψυχικής υγείας της, βεβαιωμένος από αντίστοιχο ιατρό (στην περίπτωση αυτή ο όρος "έκτρωση" χρησιμοποιείται σε διακοπή που επισυμβαίνει πριν την 24η εβδομάδα). Επίσης σε αυτήν την κατηγορία εμπίπτει και η περίπτωση έκτρωσης εμβρύου με αποδεδειγμένα σοβαρές δυσλειτουργίες.

Το νομικό πλαίσιο στην Κύπρο

Στην Κύπρο το θέμα των εκτρώσεων έχει πάρει διαστάσεις κοινωνικού προβλήματος. Οι εκτρώσεις επιτρέπονται από τον νόμο κατόπιν συγκατάθεσης και καταβολής πιστοποιητικών δύο ιατρών και υπό τις εξής προϋποθέσεις:

• Σοβαρός κίνδυνος για τη ζωή της μητέρας
• Σοβαρός κίνδυνος για διατάραξη της φυσικής και πνευματικής υγείας της μητέρας
• Ιατρική διάγνωση ότι το παιδί που θα γεννηθεί θα πάσχει από σοβαρή αναπηρία ή από ανίατη ασθένεια
• Το κυοφορούμενο παιδί να είναι προϊόν βιασμού ή αιμομιξίας

Η Εκκλησία της Κύπρου εγκρίνει την έκτρωση εάν υπάρχει κίνδυνος για τη ζωή της μητέρας. Επίσης κατά την περίοδο αμέσως μετά την Τουρκική εισβολή του 1974 συγκατατέθηκε να υποβληθούν σε έκτρωση οι Ελληνίδες Κύπριες που είχαν πέσει θύμα βιασμών.

Το νομικό πλαίσιο στις Η.Π.Α.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το θέμα της έκτρωσης αποτελεί σημαντικότατο ζήτημα αντιπαράθεσης στην πολιτική και την κοινωνία. Μέχρι σήμερα ισχύει το δεδικασμένο της υπόθεσης Roe εναντίον Wade του 1973, στην οποία το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο αποφάσισε ότι καμιά Πολιτεία δεν έχει δικαίωμα να απαγορεύσει την άμβλωση. Όταν ο Μπάρακ Ομπάμα ανέλαβε Πρόεδρος κατήργησε το νομοθετικό πλαίσιο, σύμφωνα με το οποίο απαγορευόταν ρητά να ενισχύονται με διάφορα χρηματικά ποσά οι οργανώσεις για τη διευκόλυνση των αμβλώσεων στο εξωτερικό.

Στις υπόλοιπες χώρες ανά τον κόσμο, οι κατά περίπτωση νομοθεσίες παρουσιάζουν σημαντικές διακυμάνσεις που εκτείνονται από την ανεπιφύλακτη ποινικοποίηση της άμβλωσης μέχρι την υπό προϋποθέσεις μη αντίθεσης της πράξης με την ποινική νομοθεσία.

Αναμφίβολα πρόκειται για ένα θέμα με έντονες ηθικές πτυχές, που έχει απασχολήσει πολύ τόσο την κοινωνία και το νομοθέτη όσο και θρησκευτικούς φορείς. Ιδιαίτερα για μια χώρα όπως η Ελλάδα, με υψηλό δείκτη υπογεννητικότητας το θέμα παρουσιάζει σημαντικό ενδιαφέρον και του προσδίδει μεγαλύτερες διαστάσεις, καθιστώντας το δεκτικό περαιτέρω μελέτης.

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ: ΟΛΟΗΜΕΡΑ ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ

    Σκέψεις υπάρχουν στους ιθύνοντες του Υπουργείου Παιδείας να γίνουν ολοήμερα τα δημοτικά και τα γυμνάσια, με τα μεν πρώτα να ξεκινούν τα μαθήματα στις 8.00 και να τελειώνουν στις 15.00, ή και στις 15.30 όσον αφορά στις δύο τελευταίες τάξεις, ενώ τα γυμνάσια αναμένεται να ξεκινούν επίσης στος 8.00, αλλά να τελειώνουν τα μαθήματα μια ώρα αργότερα, στις 16.00.

   Έτσι, αν ακολουθηθούν οι προτάσεις, κατά τις πρόσθετες διδακτικές ώρες θα γίνεται διδασκαλία ξένων γλωσσών, αλλά θα λαμβάνουν χώρα και καινοτόμες κοινωνικοεκπαιδευτικές δραστηριότητες, ενώ θα δίνεται έμφαση στη συμμετοχή των μαθητών σε εργασίες σχετικές με τη σύγχρονη τεχνολογία. Ανοιχτό αφήνεται το ενδεχόμενο να δίνεται η ελευθερία στο κάθε σχολείο ξεχωριστά να οργανώνει αυτόνομα και κάποιες εξωσχολικές δραστηριότητές για τους μαθητές, σε συνεργασία με φορείς της εκάστοτε περιοχής, που θα εντάσσεται σε αυτά τα πλαίσια.

   Παράλληλα, αλλαγές αναμένεται να προταθούν και ως προς τα διδακτικά αντικείμενα, καθώς τα μαθήματα αναμένεται να διαρθρωθούν σε ευρύτερες διδακτικές ενότητες η διδασκαλία των οποίων θα λαμβάνει χώρα με ρυθμούς πιο εντατικούς και με μεγαλύτερη εμβάθυνση.

ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΒΙΑ : ΟΙ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ 3500/2006

   Ως κοινωνικό φαινόμενο η ενδοοικογενειακή βία απαντά ανέκαθεν, ως επί το πλείστον σε πατριαρχικές οικογένειες και συνδέεται άρρηκτα με την υποβάθμιση των δικαιωμάτων της γυναίκας και την υπεροχή του άντρα στον κοινωνικό θεσμό της οικογένειας. Ακόμα και σήμερα, που η διακήρυξη της ισότητας των δύο φύλων απηχεί ευρύτατης αποδοχής, δεν έχουν πλήρως εξαλειφθεί φαινόμενα ενδοοικογενειακής βίας. Έτσι, η ανάγκη εποικοδομητικής νομοθετικής παρέμβασης προβάλλει επιτακτική, ιδιαίτερα σε ένα περιβάλλον κράτους δικαίου. Στα πλαίσια αυτά, η Ελληνική πολιτεία θέσπισε το νόμο 3500/2006 για την ενδοοικογενειακή βία, σε μια αξιόλογη προσπάθεια να παράσχει όλα τα νομικά όπλα για την αποτροπή τέτοιων φαινομένων.

   Εννοιολογικός προσδιορισμός της "οικογένειας"

   Ορίζοντας ο νομοθέτης ως ενδοοικογενειακή βία την τέλεση αξιόποινων πράξεων κατά της ζωής, της υγείας και της σωματικής ακεραιότητας μελών της οικογένειας, επιχειρεί να προσδιορίσει εννοιολογικά το θεσμό της οικογένειας, που αποτελείται από συζύγους ή γονείς και συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας και τα εξ υιοθεσίας τέκνα τους.

   Στην οικογένεια περιλαμβάνονται, εφόσον συνοικούν, συγγενείς εξ αίματος ή εξ αγχιστείας μέχρι τετάρτου βαθμού και πρόσωπα των οποίων επίτροπος, δικαστικός παραστάτης ή ανάδοχος γονέας έχει ορισθεί μέλος της οικογένειας, καθώς και κάθε ανήλικο πρόσωπο που συνοικεί στην οικογένεια.

   Οι διατάξεις του νόμου αυτού εφαρμόζονται και στην μόνιμη σύντροφο του άνδρα ή στον μόνιμο σύντροφο της γυναίκας και στα τέκνα, κοινά ή ενός εξ αυτών, εφόσον τα πρόσωπα αυτά συνοικούν, ως και στους τέως συζύγους.

   Προεκτάσεις Αστικού Δικαίου

   Σε πνεύμα διακηρυκτικό, ο νομοθέτης προβαίνει στο άρθρο 2 του ως άνω νόμου στη ρητή απαγόρευση της άσκησης οποιασδήποτε μορφής βίας μεταξύ των μελών της οικογένειας. Η ενδοοικογενειακή βία λειτουργεί επίσης ως τεκμήριο ισχυρού κλονισμού του γάμου, γεγονός που αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση διαζυγίου. Αναφορικά με την ηθική βλάβη, το άρθρο 5 του ίδιου νόμου αναφέρει ότι η κατά το άρθρο 932 του Αστικού Κώδικα χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης του παθόντος για μία από τις πράξεις του παρόντος νόμου, δεν μπορεί να είναι κατώτερη των χιλίων (1.000) ευρώ, εκτός αν ο ίδιος ο παθών ζήτησε μικρότερο ποσό.

   Ποινικές Προεκτάσεις

Σωματική βλάβη:    1. Το μέλος της οικογένειας το οποίο προξενεί σε άλλο μέλος αυτής σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του, υπό την έννοια του εδαφίου α' της παρ. 1 του άρθρου 308 του Ποινικού Κώδικα, ή με συνεχή συμπεριφορά προξενεί εντελώς ελαφρά κάκωση ή βλάβη της υγείας του, με την έννοια του εδαφίου β' της παραπάνω διάταξης, τιμωρείται με φυλάκιση, τουλάχιστον, ενός έτους.

   2. Αν η πράξη της πρώτης παραγράφου είναι δυνατόν να προκαλέσει στο θύμα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική βλάβη, επιβάλλεται φυλάκιση, τουλάχιστον, δύο ετών. Αν επακολουθήσει βαριά σωματική ή διανοητική πάθηση του θύματος, επιβάλλεται κάθειρξη μέχρι δέκα ετών. Αν ο υπαίτιος επεδίωκε ή γνώριζε και αποδέχθηκε το αποτέλεσμα της πράξης του, τιμωρείται με κάθειρξη.

   3. Αν η πράξη της πρώτης παραγράφου τελέσθηκε σε βάρος εγκύου ή σε βάρος μέλους της οικογένειας το οποίο, από οποιαδήποτε αιτία, είναι ανίκανο να αντισταθεί, τιμωρείται με φυλάκιση, τουλάχιστον, δύο ετών και αν η πράξη τελέσθηκε ενώπιον ανήλικου μέλους της οικογένειας, τιμωρείται με φυλάκιση, τουλάχιστον, ενός έτους.

   4. Αν η πράξη της πρώτης παραγράφου συνιστά μεθοδευμένη πρόκληση έντονου σωματικού πόνου ή σωματικής εξάντλησης, επικίνδυνης για την υγεία, ή ψυχικού πόνου, ικανού να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, ιδίως με την παρατεταμένη απομόνωση του θύματος, επιβάλλεται κάθειρξη. Αν το θύμα είναι ανήλικος, επιβάλλεται κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών.

   5. Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων εφαρμόζονται αντίστοιχα και όταν ο δράστης εργάζεται σε φορέα παροχής κοινωνικής μέριμνας, η δε πράξη του στρέφεται σε βάρος προσώπου, το οποίο δέχεται τις υπηρεσίες του φορέα αυτού.

Ενδοοικογενειακή παράνομη βία και απειλή: 1. Το μέλος της οικογένειας το οποίο εξαναγκάζει άλλο μέλος χρησιμοποιώντας βία ή απειλή με σπουδαίο και άμεσο κίνδυνο σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή χωρίς το θύμα να υποχρεούται προς τούτο τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών, ανεξάρτητα από το αν το απειλούμενο κακό στρέφεται εναντίον του ίδιου του θύματος ή κάποιου από τους οικείους του υπό την έννοια της περίπτωσης β' του άρθρου 13 του Ποινικού Κώδικα.

   2. Το μέλος της οικογένειας το οποίο προκαλεί τρόμο ή ανησυχία σε άλλο μέλος της οικογένειας, απειλώντας το με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, τιμωρείται με φυλάκιση.

Ενδοοικογενειακή προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας: 1. Το μέλος της οικογένειας το οποίο προσβάλλει την αξιοπρέπεια άλλου μέλους της, με ιδιαίτερα ταπεινωτικό λόγο ή έργο που ανάγεται στη γενετήσια ζωή του, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών.

   2. Με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών μέχρι τριών ετών τιμωρείται η πράξη της προηγούμενης παραγράφου, αν ο παθών είναι ανήλικος.

   3. Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων εφαρμόζονται αντίστοιχα και όταν ο δράστης εργάζεται σε φορέα παροχής κοινωνικής μέριμνας, η δε πράξη του στρέφεται σε βάρος προσώπου, το οποίο δέχεται τις υπηρεσίες του φορέα αυτού.

   Στα πλαίσια της βέλτιστης δυνατής προστασίας, ο νομοθέτης προσθέτει στον ίδιο νόμο και διάταξη, με βάση την οποία εκπαιδευτικοί, στων οποιών την αντίληψη θα υποπέσει γεγονός ενδοοικογενειακής βίας, οφείλουν χωρίς καθυστέρηση να ενημερώσουν το διευθυντή του σχολείου.  Ο διευθυντής της σχολικής μονάδας ανακοινώνει, αμέσως, την αξιόποινη πράξη στον αρμόδιο εισαγγελέα, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 37 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ή στην πλησιέστερη αστυνομική αρχή. Την ίδια υποχρέωση έχουν οι εκπαιδευτικοί και οι διευθυντές των ιδιωτικών σχολείων, καθώς και οι υπεύθυνοι των πάσης φύσεως Μονάδων Προσχολικής Αγωγής.

   Συμπερασματικά, μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για ένα νομοθέτημα εξαιρετικά φιλόδοξο, που όμως είναι απαραίτητο να εμποτίσει τη σύγχρονη κοινωνική ζωή ουσιαστικά, εγκαταλείποντας τις στείρες διακηρυκτικές κορώνες και λειτουργώντας αποτελεσματικά, κατακρημνίζοντας περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας ικανά να εκμαυλίσουν κάθε εκσυγχρονιστικό βήμα στον τομέα των δικαιωμάτων του ανθρώπου στη σημερινή εποχή.