ΜΠΟΡΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΝΑ ΠΡΟΒΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΜΙΣΘΟΥ Ή ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΓΙΑ ΟΦΕΙΛΕΣ ΠΡΟΣ ΑΥΤΕΣ;

Με δεδομένη τη δύσκολη οικονομική συγκυρία και το ολοένα αυξανόμενο φαινόμενο δανειολήπτες να μην μπορούν να είναι συνεπείς με την ομαλή αποπληρωμή των δανείων ή των πιστωτικών καρτών τους, ανακύπτει το ζήτημα της κατάσχεσης από τις Τράπεζες, συνήθως με τη μορφή της αυτόματης παρακράτησης, της δόσης του δανείου από το μισθό ή τη σύνταξη του δανειολήπτη. Ωστόσο, σε ποιο βαθμό αυτό είναι νόμιμο;

            Πρόσφατα έγινε γνωστό ότι επιβλήθηκε πρόστιμο συνολικού ύψους 260.000 ευρώ σε τρία πιστωτικά ιδρύματα για την πρακτική αυτή.

            Σύμφωνα με τη νομοθεσία, και συγκεκριμένα σύμφωνα με το άρθρο 982 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, αναφορικά με την κατάσχεση εις χείρας τρίτου, εξαιρούνται από την κατάσχεση, μεταξύ άλλων, απαιτήσεις μισθών ή συντάξεων ή ασφαλιστικών παροχών, εκτός αν με την κατάσχεση ικανοποιείται απαίτηση για διατροφή πηγάζουσα από το νόμο ή για συνεισφορά στις οικογενειακές ανάγκες ή για απαίτηση που στηρίζεται σε διάταξη τελευταίας βούλησης, οπότε μπορεί να γίνει κατάσχεση επί του μισθού μέχρι το μισό του μισθού ή της σύνταξης το πολύ, αφού ληφθούν υπόψη κάποιες επιπλέον παράμετροι.

            Ωστόσο, γίνεται σαφές ότι κατάσχεση μισθού ή σύνταξης, ολόκληρου ή μέρους αυτού, δεν μπορεί να γίνει για οφειλές σε τράπεζες από δάνεια ή πιστωτικές κάρτες. Για τέτοιου είδους χρέη, ο μισθός ή η σύνταξη παραμένουν ακατάσχετα.

            Τι γίνεται όμως σε περίπτωση που ο μισθός ή η σύνταξη κατατίθεται σε τραπεζικό λογαριασμό; Μπορεί να γίνει κατάσχεση επί του τραπεζικού λογαριασμού μετά την κατάθεσή του;  

Συνέχεια στο www.vaonakis.gr

ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΗΣ: ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Ψηφίστηκε επί της αρχής από το Ελληνικό Κοινοβούλιο με ευρεία μάλιστα συναίνεση το νομοσχέδιο που αναφέρεται στον εξορθολογισμό και την επιτάχυνση της πολιτικής δικαιοσύνης.

Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου, στο εξής στο Ειρηνοδικείο θα υπάγονται διαφορές μέχρι του ποσού των 20.000 ευρώ αντί των 12.000 ευρώ που ισχύει μέχρι σήμερα, ενώ αναφορικά με τις μισθωτικές διαφορές, στο Ειρηνοδικείο θα υπάγονται εκείνες που έχουν ως μηνιαίο μίσθωμα μέχρι και τα 600 ευρώ, αντί των 450 ευρώ που ως σήμερα ισχύει.

Παράλληλα, στο Μονομελές Πρωτοδικείο θα υπάγονται διαφορές ύψους από 20.000 έως 120.000 ευρώ, ενώ αναφορικά με τις μισθωτικές διαφορές θα υπάγονται εκείνες που έχουν ως μηνιαίο μίσθωμα άνω των 600 ευρώ.

Διαφορές άνω των 120.000 θα υπάγονται στο Πολυμελές Πρωτοδικείο.

Αναφορικά με το δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, οι αποφάσεις των Ειρηνοδικείων θα κρίνονται, σε δεύτερο βαθμό από το Μονομελές Πρωτοδικείο, ενώ αυτές που σε πρώτο βαθμό εκδικάστηκαν από το Μονομελές Πρωτοδικείο θα κρίνονται από το Εφετείο, το οποίο στη σύνθεσή του θα έχει έναν μόνο εφέτη.

Εκτός αυτού, οι αποφάσεις που εκδικάστηκαν από δικαστήριο μονομελούς σύνθεσης και κατά τον οποίον ασκείται αναίρεση θα εκδικάζονται από τον Άρειο Πάγο σε τριμελή σύνθεση.

Για την ταχύτερη εκδίκαση των υποθέσεων, προβλέπεται ότι θα εκδικάζονται πρώτα οι υποθέσεις εκείνες στις οποίες δεν θα εξετάζονται μάρτυρες.

Επίσης, στο ως άνω σχέδιο νόμου περιλαμβάνεται και η δυνατότητα τόσο κατάθεσης όσο και επίδοσης δικογράφων ηλεκτρονικά, γεγονός που κρίνεται θετικά και μένει να ιδωθεί η έκτασή του, καθώς, αν εφαρμοστεί σωστά, αναμένεται να μειώσει πολύ τόσο τον χρόνο όσο και τα σχετικά έξοδα για την κατάθεση και επίδοση δικογράφων.

Ένα άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο του ως άνω νομοσχεδίου είναι η κατάργηση της προσωποκράτησης στα πλαίσια της αναγκαστικής εκτέλεσης για εμπορικές απαιτήσεις, διάταξη που ούτως ή άλλως έχει δεχθεί αιτιάσεις λόγω του αναχρονιστικού της χαρακτήρα, αλλά και της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Παράλληλα, καθ’ όλη τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας δίδεται η δυνατότητα στους διαδίκους να επιτύχουν συμβιβασμό, ο οποίος θα μπορεί να πραγματοποιηθεί ακόμα και με τη χρήση νέων για τα ελληνικά δεδομένα θεσμών, όπως αυτός της διαμεσολάβησης.

Πρόκειται για ένα νομοθέτημα θετικό, με εμφανή σε κάθε διάταξη τον πρωταρχικό του στόχο, που δεν είναι άλλος από την επιτάχυνση και τον εξορθολογισμό της πολιτικής δίκης. Αναμένεται πάντως να κριθεί τόσο η αποτελεσματικότητα όσο και η πληρότητα της προσέγγισης των ζητημάτων που θίγει.

ΕΠΙΔΟΣΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΜΕΣΩ... FACEBOOK

Όλα ξεκίνησαν μετά από την επίδοση ενός κατασχετηρίου από δικηγόρο της Αυστραλίας μέσω του Facebook το 2009. Τότε είχαν γίνει συζητήσεις επί συζητήσεων σχετικά με το κατά πόσο είναι δυνατή και υλοποιήσιμη η επίδοση δικογράφων μέσω Facebook.

Δύο χρόνια μετά, δικαστήρια της Νέας Ζηλανδίας και του αγγλοσαξωνικού κόσμου υιοθετούν την ως άνω πρακτική, μόνο για την περίπτωση που η επίδοση με τον παραδοσιακό τρόπο καθίσταται αδύνατη.

Το μείζον ζήτημα που ανακύπτει εδώ είναι κατά πόσο είναι δυνατό να διαπιστωθεί με απόλυτη ασφάλεια ότι το πρόσωπο στο οποίο επιδίδεται το δικόγραφο είναι το πρόσωπο στο οποίο έπρεπε να επιδοθεί, μιας και είναι συχνό το φαινόμενο να υφίστανται ψεύτικοι ή παραπλανητικοί λογαριασμοί στο Facebook. Επίσης, ακόμα και αν ξεπεραστεί αυτός ο σκόπελος, είναι αναγκαίο να επιβεβαιωθεί ότι ο «παραλήπτης» θα λάβει έγκαιρα γνώση του δικογράφου, πράγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει να επιβεβαιώσουμε αν ο λογαριασμός είναι ενεργός.

Για τους συντηρητικούς το θέμα αυτό φαντάζει αβελτερία. Για τους πιο μοντέρνους, πρόκληση. Σύμφωνα, πάντως, με φήμες, οι ΗΠΑ βρίσκονται κοντά στην υιοθέτηση της μεθόδου αυτής, από κοινού με την παραδοσιακή επίδοση των δικογράφων.

Το βέβαιο πάντως είναι ότι η τεχνολογία έχει εισβάλλει για τα καλά στη ζωή μας και θα εισβάλλει ακόμα περισσότερο στο μέλλον. Τα προβλήματα που τέθηκαν πιο πάνω αργά ή γρήγορα θα επιλυθούν και τότε η διαδικασία θα φαντάζει απλούστερη και ανεμπόδιστη.