ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2011: ΕΓΚΑΙΝΙΑΖΕΤΑΙ Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΥΠΟΒΟΛΗ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΙΚΩΝ

Για πρώτη χρονιά φέτος το Υπουργείο Παιδείας με απόφασή του θεσπίζει για πρώτη φορά την υποχρεωτική ηλεκτρονική υποβολή των μηχανογραφικών όλων των υποψηφίων για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Σε μία χρονιά όπου η συμπλήρωση του μηχανογραφικού είναι πολυπλοκότερη, έρχεται να προστεθεί και η ηλεκτρονική υποβολή του. Όλοι οι υποψήφιοι πρέπει να προμηθευτούν ειδικούς κλειδαρίθμους μέχρι τις 23 Ιουνίου, οι οποίοι, σε συνδυασμό με τον 8ψήφιο κωδικό εξετάσεών τους θα διασφαλίσουν το αδιάβλητο της διαδικασίας και θα προστατεύσουν από τους κινδύνους που ελλοχεύουν σε όλες τις διαδικτυακές διαδικασίες.

Οι λυκειάρχες και οι καθηγητές καλούνται να διαδραματίσουν καταλυτικό ρόλο, βοηθώντας τους μαθητές στην πρωτόγνωρη αυτή διαδικασία, ενώ στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας παρέχονται αναλυτικές διαδικαστικές πληροφορίες, ενώ παρέχεται επιπλέον στους υποψηφίους η δυνατότητα τόσο τηλεφωνικής όσο και ηλεκτρονικής επικοινωνίας με το Υπουργείο.

Η υποβολή θα γίνει στην ιστοσελίδα  http://exams.minedu.gov.gr και μπορεί να πραγματοποιηθεί από οποιοδήποτε υπολογιστή με πρόσβαση στο διαδίκτυο.

Πρόκειται για μια διαδικασία πρωτόγνωρη, η οποία καταδεικνύει το βαθμό στον οποίο η τεχνολογία έχει εισέλθει στη ζωή μας, ενώ αναμένεται η ταχύτητα επεξεργασίας των μηχανογραφικών και, συνεπώς, έκδοσης των βάσεων εισαγωγής να πραγματοποιηθεί ταχύτερα από άλλες χρονιές.

ΕΠΙΔΟΣΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΜΕΣΩ... FACEBOOK

Όλα ξεκίνησαν μετά από την επίδοση ενός κατασχετηρίου από δικηγόρο της Αυστραλίας μέσω του Facebook το 2009. Τότε είχαν γίνει συζητήσεις επί συζητήσεων σχετικά με το κατά πόσο είναι δυνατή και υλοποιήσιμη η επίδοση δικογράφων μέσω Facebook.

Δύο χρόνια μετά, δικαστήρια της Νέας Ζηλανδίας και του αγγλοσαξωνικού κόσμου υιοθετούν την ως άνω πρακτική, μόνο για την περίπτωση που η επίδοση με τον παραδοσιακό τρόπο καθίσταται αδύνατη.

Το μείζον ζήτημα που ανακύπτει εδώ είναι κατά πόσο είναι δυνατό να διαπιστωθεί με απόλυτη ασφάλεια ότι το πρόσωπο στο οποίο επιδίδεται το δικόγραφο είναι το πρόσωπο στο οποίο έπρεπε να επιδοθεί, μιας και είναι συχνό το φαινόμενο να υφίστανται ψεύτικοι ή παραπλανητικοί λογαριασμοί στο Facebook. Επίσης, ακόμα και αν ξεπεραστεί αυτός ο σκόπελος, είναι αναγκαίο να επιβεβαιωθεί ότι ο «παραλήπτης» θα λάβει έγκαιρα γνώση του δικογράφου, πράγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει να επιβεβαιώσουμε αν ο λογαριασμός είναι ενεργός.

Για τους συντηρητικούς το θέμα αυτό φαντάζει αβελτερία. Για τους πιο μοντέρνους, πρόκληση. Σύμφωνα, πάντως, με φήμες, οι ΗΠΑ βρίσκονται κοντά στην υιοθέτηση της μεθόδου αυτής, από κοινού με την παραδοσιακή επίδοση των δικογράφων.

Το βέβαιο πάντως είναι ότι η τεχνολογία έχει εισβάλλει για τα καλά στη ζωή μας και θα εισβάλλει ακόμα περισσότερο στο μέλλον. Τα προβλήματα που τέθηκαν πιο πάνω αργά ή γρήγορα θα επιλυθούν και τότε η διαδικασία θα φαντάζει απλούστερη και ανεμπόδιστη.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ: ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

Προς διαβούλευση έχει δοθεί, εδώ και μερικούς μήνες, το σχέδιο νόμου που θα διέπει την αγορά παιγνίων και, μεταξύ άλλων και το διαδικτυακό στοίχημα. Αναφορικά με το τελευταίο, το προσχέδιο κάνει λόγο για τα ακόλουθα σημεία:

1. Επιτρέπεται, υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις της κείμενης νομοθεσίας, η διεξαγωγή εντός της ελληνικής επικράτειας εξ αποστάσεως στοιχηματισμού μέσω του διαδικτύου (internet) ή άλλων οπτικοακουστικών και ηλεκτρομαγνητικών μέσων (itv, mobile), κατόπιν έκδοσης ειδικής άδειας χρονικής διάρκειας 5 ετών. Για τη χορήγηση της ειδικής άδειας καταβάλλεται από τους ενδιαφερόμενους υπέρ του δημοσίου πριν την έναρξη της σχετικής δραστηριότητας εφάπαξ εισφορά εξ αποστάσεως στοιχηματισμού και περιοδικό τέλος επί των ετήσιων ακαθάριστων εισπράξεων τους.

2. Οι ιστοσελίδες πρέπει να έχουν υποχρεωτικά την κατάληξη .gr και οι κάτοχοι της άδειας να έχουν έδρα στην Ελλάδα.

3. Ρυθμίζονται άμεσα οι υπο-αγορές του διαδικτυακού στοιχήματος και πόκερ ενώ οι υπόλοιπες δύο (ιπποδρομίες και παιχνίδια τύπου καζίνο) ενδέχεται να αποτελέσουν αντικείμενο μελλοντικής διαβούλευσης.

Το νομοσχέδιο αυτό, που έχει ήδη κατατεθεί στη Βουλή και θα ρυθμίζει, μεταξύ άλλων, εκτός από το ιντερνετικό στοίχημα και τα καταστήματα με ηλεκτρονικά τυχερά παιχνίδια, αναμένεται να απελευθερώσει τη σχετική αγορά και να απαλλάξει την Ελλάδα από την πληρωμή του προστίμου των 31.536 ευρώ που έως σήμερα καταβάλλει.

Ωστόσο, η καθυστέρηση έγκρισης του σχετικού νομοσχεδίου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή γεννά ερωτηματικά σχετικά με την εν τέλει συμαβατότητά του με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο.

Αξίζει, ωστόσο, να αναφερθεί ότι ο Γενικός Εισαγγελέας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Yves Bot γνωμοδότησε, εν ολίγοις, ότι τα κράτη μέλη δικαιούνται να καθιερώσουν μονοπώλιο στον τομέα των τυχερών παιχνιδιών μέσω του διαδικτύου και να απαιτούν από την εταιρία που θα εξουσιοδοτούν να προσφέρει τα παιχνίδια αυτά να βρίσκεται εντός της χωρικής σφαίρας δικαιοδοσίας τους. Το μονοπώλιο δικαιολογείται από την ανάγκη προστασίας της δημόσιας τάξης και του καταναλωτή, ενώ, σύμφωνα πάντα με την ίδια εισήγηση, οι φορείς αυτοί θα μπορούν να προβαίνουν σε έντονη διαφήμιση των υπηρεσιών που παρέχουν, προκειμένου να υπερακοντίσουν τους φορείς ομοειδών υπηρεσιών που δεν διαθέτουν σχετική άδεια, χωρίς ωστόσο να εξωθούνται έτσι οι παίκτες σε υπερβολικού βαθμού συμμετοχή σε τυχερά παιχνίδια.

Τα ανωτέρω στοιχεία, ομολογουμένως, δημιουργούν έντονη σύγχυση σχετικά με το τι μέλλει γενέσθαι με το θέμα αυτό και αναμένουμε στο αμέσως προσεχές διάστημα νεότερα στοιχεία για την έκβαση του σχεδίου νόμου.

ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ: ΣΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ Η ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΕ ΓΡΗΓΟΡΟ INTERNET

   Ήδη από το καλοκαίρι του 2010 έχει ψηφιστεί νόμος στη Φινλανδία με βάση τον οποίο οι πάροχοι υπηρεσιών διαδικτύου υποχρεούνται να παρέχουν υπηρεσίες internet ταχύτητας τουλάχιστον 1 Mbps σε κάθε φινλανδικό σπίτι, ακόμα και στα πιο απομακρυσμένα. Ο νόμος αυτός εντάσσεται στο μέσον μιας ευρύτερης προσπάθειας-δέσμευσης της φινλανδικής πολιτείας να παράσχει ευρυζωνικές υπηρεσίες διαδικτύου με ταχύτητα που θα φτάνει τα 100 Mbps μέσα από ένα σύστημα οπτικών ινών ως το 2015.
   Η Φινλανδία γίνεται έτσι η πρώτη χώρα παγκοσμίως που εντάσσει την πρόσβαση σε γρήγορο internet για όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες στα βασικά έννομα δικαιώματα, ανάμεσα στα θεμελιώδη, όπως είναι αυτό της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
   Η συγκεκριμένη κίνηση του Φινλανδού Νομοθέτη δείχνει ότι ενστερνίζεται και κατανοεί τον κεφαλαιώδη ρόλο που διαδραματίζει το διαδίκτυο στη σύγχρονη ζωή, καθώς και τη σημαίνουσα θέση που έχει λάβει στη ζωή των σύγχρονων ανθρώπων. Πρόκειται για μια παγκόσμια καινοτομία, που ωστόσο έσπευσαν να μιμηθούν και άλλα κράτη, όπως η Μ. Βρετανία που έχει ήδη προβεί σε αντίστοιχη δέσμευση για παροχή υπηρεσιών ευρυζωνικότητας και πρόσβασης στο διαδίκτυο για όλη τη χώρα με ταχύτητες τουλάχιστον 2 Mbps ως το 2012. Επίσης, η ανωτέρω νομοθετική πρωτοβουλία καταδεικνύει την εξαιρετική αναγκαιότητα να βρίσκεται ο εκάστοτε νομοθέτης στη θέση που θα του επιτρέπει να προλαμβάνει τα κελεύσματα της εποχής και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των πολιτών.
  Ανάμεσα στα διαχρονικά δικαιώματα των πολιτών, αναμφίβολα υπάρχει χώρος και για νέα, γεννήματα των σύγχρονων κοινωνικών και τεχνολογικών εξελίξεων, που σκοπό έχουν να διευκολύνουν τους πολίτες να χρηστούν ευχερέστερα αποδέκτες των ωφελημάτων της Κοινωνίας της Πληροφορίας.

ΑΓΟΡΕΣ ΜΕΣΩ INTERNET: ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ;

Σε μια εποχή όπως η σημερινή, όπου όλα κινούνται με ρυθμούς ραγδαίους και οι παραδοσιακές συνήθειες υπερακοντίζονται από νέες, προσαρμοσμένες στα κελεύσματα της εποχής, κανένας τομέας δε μένει ανεπηρέαστος. Έτσι, και η η αγορά επηρεάζεται, γεννώνται νέες μέθοδοι ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών, κυριότερη των οποίων είναι η αγορές μέσω του διαδικτύου, που αυξάνει με καλπάζοντες ρυθμούς. Σε μια τέτοια συγκυρία, ξεπροβάλλει επιτακτικότερη η ανάγκη ύπαρξης επαρκούς ρυθμιστικού πλαισίου που θα επαγρυπνά τους καταναλωτές και θα τους προστατεύει κατά την πλοήγησή τους στις ηλεκτρονικές αγορές από τις μικρές "νάρκες" που ενδεχομένως ελλοχεύουν στην ιδιάζουσα αυτή σύγχρονη συνήθεια.

   Ο νόμος 2251/1994, όπως συμπληρώθηκε με το νόμο 3587/2007 αποτελεί ένα από τα αυστηρότερα νομοθετήματα προστασίας του Καταναλωτή μεταξύ των κρατώνμελών της ΕυρωπαΪκής Ένωσης. Σύμφωνα με το νομοθετικό πλαίσιο, ο καταναλωτής αριθμεί ένα εύρος δικαιωμάτων, τα οποία είναι απαραίτητο να γνωρίζει αλλά και ένα πλήθος ζητημάτων, κυρίως νομικών αλλά όχι μόνο, τα οποία θα πρέπει να λαμβάνει υπόψιν και να αποφεύγει. Ας επισημάνουμε τα κυριότερα:

1. Ο προμηθευτής οφείλει να ενημερώνει τον καταναλωτή, άλλως είναι άκυρη η σύμβαση, σχετικά με την ταυτότητα και τη διεύθυνση του προμηθευτή, τα ουσιώδη χαρακτηριστικά του προϊόντος, την τιμή, την ποσότητα, τις δαπάνες μεταφοράς και τον ΦΠΑ, τον τρόπο πληρωμής και παράδοσης, την ακριβή διάρκεια ισχύος της εκάστοτε ενδεχομένως προσφοράς, το δικαίωμα υπαναχώρησης και το ενδεχόμενο ύπαρξης κόστους για τη χρήση της υπηρεσίας μέσω διαδικτύου.
2. Απαγορεύεται να αποστέλλονται ή να παρέχονται στον καταναλωτή αγαθά ή υπηρεσίες, αντίστοιχα, χωρίς προηγούμενη σχετική παραγγελία του, εφόσον αυτός καλείται για την απόκτησή τους  έναντι καταβολής τιμήματος ή για την επιστροφή τους, ακόμη και όταν δεν καταβάλλει τις δαπάνες αποστολής. Σε περίπτωση που αποστέλλονται αγαθά ή παρέχονται υπηρεσίες κατά το προηγούμενο εδάφιο,  ο καταναλωτής έχει το δικαίωμα να διαθέτει τα αγαθά ή τις υπηρεσίες κατά την κρίση του, χωρίς να οφείλει οποιοδήποτε τίμημα, απαλλασσόμενος  και από την υποχρέωση φύλαξης ή και επιστροφής των αγαθών. Η μη  απάντηση του καταναλωτή σε περίπτωση αποστολής αγαθών ή παροχής υπηρεσιών που δεν παραγγέλθηκαν δεν συνιστά συναίνεση ή σιωπηρή αποδοχή της σχετικής συναλλαγής εκ μέρους του.
3. Απαγορεύεται η είσπραξη όλου ή μέρους του τιμήματος, ακόμη και με μορφή αρραβώνα, εγγύησης, έκδοσης ή αποδοχής αξιόγραφων ή άλλη μορφή, πριν από την παράδοση του προϊόντος ή την παροχή της υπηρεσίας. Πρόκειται για μια διάταξη που μας γεμίζει ερωτηματικά, καθώς όλοι χρησιμοποιώντας το διαδίκτυο, αν κάνουμε για την πληρωμή μας χρήση πιστωτικής κάρτας, γνωρίζουμε ότι η σχετική χρέωση λαμβάνει χώρα κατά τη στιγμή της εισαγωγής των στοιχείων της κάρτας ή έστω λίγα λεπτά μετά, και σε κάθε περίπτωση πριν πάρουμε το προϊόν στα χέρια μας.

Με την επιφύλαξη αντίθετης συμφωνίας των συμβαλλομένων, ο προμηθευτής οφείλει να εκπληρώσει την παροχή της σύμβασης  το αργότερο εντός τριάντα (30) ημερών από τη διαβίβαση σε αυτόν της παραγγελίας του καταναλωτή. Αν παρέλθει άπρακτη η προθεσμία αυτή,  ο καταναλωτής έχει δικαίωμα υπαναχώρησης.

4.  Η σύμβαση από απόσταση είναι άκυρη υπέρ του καταναλωτή, εάν αυτός δεν λάβει, σε εύθετο χρόνο, κατά την εκτέλεσή της και το αργότερο κατά τη στιγμή της παράδοσης των αγαθών, τα οποία δεν πρόκειται να παραδοθούν σε τρίτους,  εγγράφως ή με άλλο σταθερό μέσο κατά την έννοια της περίπτωσης  στ' της παραγράφου 1 του άρθρου 4α, στο οποίο ο καταναλωτής έχει πρόσβαση, και στη γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε στην πρόταση σύναψης σύμβασης, τις ακόλουθες τουλάχιστον πληροφορίες:

α)       τις πληροφορίες που προβλέπονται στην παράγραφο 2 του άρθρου αυτού,

β)       την επωνυμία και τη διεύθυνση του πιο προσιτού για τον καταναλωτή καταστήματος του προμηθευτή, όπου ο καταναλωτής μπορεί να απευθύνεται για την επισκευή του προϊόντος

γ)       τον τρόπο καταβολής του τιμήματος, περιλαμβανομένων των όρων πίστωσης ή πληρωμής με δόσεις, καθώς και τους όρους εξασφάλισης,

δ) τους όρους και τον τρόπο άσκησης του δικαιώματος υπαναχώρησης σύμφωνα με την παράγραφο10 και, σε χωριστό έντυπο ή ηλεκτρονικό έγγραφο, υπόδειγμα δήλωσης υπαναχώρησης. Ο καταναλωτής δικαιούται κατά τον χρόνο ισχύος της  σύμβασης,  κατόπιν αιτήματός του, να λαμβάνει εγγράφως τις πληροφορίες αυτές.

ε)       πληροφορίες σχετικές με την εξυπηρέτηση μετά την πώληση και τις υφιστάμενες εμπορικές εγγυήσεις και στ) τους όρους καταγγελίας της σύμβασης, όταν πρόκειται για σύμβαση αορίστου χρόνου ή διάρκειας μεγαλύτερης του ενός έτους.

5. Σε κάθε σύμβαση από απόσταση ο καταναλωτής έχει το δικαίωμα να υπαναχωρήσει αναιτιολογήτως εντός δεκατεσσάρων (14) ημερολογιακών ημερών, αν δεν συμφωνήθηκε μεγαλύτερη προθεσμία, επιστρέφοντας το αγαθό στην αρχική του κατάσταση, χωρίς να επιβαρύνεται με οποιαδήποτε δαπάνη, εκτός από τα έξοδα επιστροφής.

Για την άσκηση του δικαιώματος υπαναχώρησης η προθεσμία του προηγούμενου εδαφίου αρχίζει, για τα αγαθά, από την παραλαβή τους, εφόσον ο προμηθευτής τήρησε τις υποχρεώσεις της προηγούμενης παραγράφου και, για τις υπηρεσίες από την λήψη των πληροφοριών, είτε με έγγραφα είτε με σταθερά μέσα, που ενημερώνουν τον καταναλωτή ότι έχει συναφθεί η σύμβαση σύμφωνα με την ανωτέρω παράγραφο.

Αν ο προμηθευτής δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στην ανωτέρω παράγραφο, η προθεσμία υπαναχώρησης είναι τρίμηνη. Στην περίπτωση προμήθειας αγαθών, εάν εντός της τρίμηνης προθεσμίας που αρχίζει από την παραλαβή του αγαθού από τον καταναλωτή, αυτός λάβει τις πληροφορίες, είτε από τα έγγραφα ή από τα σταθερά μέσα, που τον ενημερώνουν για τη σύναψη της σύμβασης σύμφωνα με την παράγραφο αυτή, θεραπεύεται η ακυρότητα της σύμβασης και αρχίζει, από τη λήψη των πληροφοριών αυτών, νέα προθεσμία υπαναχώρησης δεκατεσσάρων (14) ημερολογιακών ημερών. Σε περίπτωση άσκησης του δικαιώματος υπαναχώρησης από τον καταναλωτή κατά τα ανωτέρω, ο προμηθευτής υποχρεούται να επιστρέψει τα ποσά που του κατέβαλε ο  καταναλωτής εντός τριάντα (30) ημερολογιακών ημερών.

Εάν ο καταναλωτής ασκήσει το δικαίωμα υπαναχώρησης, κοινοποιεί το γεγονός αυτό εγγράφως ή με άλλο σταθερό μέσο το οποίο τίθεται στη διάθεση του αποδέκτη και στο οποίο ο αποδέκτης έχει πρόσβαση.

6. Η χρησιμοποίηση των τεχνικών επικοινωνίας πρέπει να γίνεται κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μην προσβάλλεται η ιδιωτική ζωή του καταναλωτή.

7. Κατά την πώληση, ο προμηθευτής οφείλει να ενημερώνει τον καταναλωτή για την πιθανή διάρκεια ζωής του προϊόντος. Πιθανή διάρκεια ζωής του προϊόντος είναι ο εύλογα αναμενόμενος χρόνος κατά τον οποίο το προϊόν θα μπορεί να χρησιμοποιείται σύμφωνα με τον προορισμό του, έστω και έπειτα από επισκευή ή αντικατάσταση ανταλλακτικών, εωσότου η φθορά από την τακτική χρήση καταστήσει το προϊόν άχρηστο ή την περαιτέρω χρήση του οικονομικά ασύμφορη. Η διάρκεια της εγγύησης πρέπει να είναι εύλογη σε σχέση με την πιθανή διάρκεια ζωής του προϊόντος. Ειδικά για τα προϊόντα τεχνολογίας αιχμής, η διάρκεια της εγγύησης πρέπει να είναι εύλογη σε σχέση με το χρόνο κατά τον οποίο αναμένεται ότι θα παραμένουν σύγχρονα από τεχνολογική άποψη, αν ο χρόνος αυτός είναι συντομότερος από την πιθανή διάρκεια ζωής τους. (άρθρο 5(2),(3) «Πώληση καταναλωτικών αγαθών και εγγυήσεις» του Νόμου 2251/1994 «Για την προστασία των καταναλωτών», όπως αυτός τροποποιήθηκε με το νόμο 3043/2002, προς προσαρμογή της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 1999/44).

8.  Ο αγοραστής έχει το δικαίωμα χωρίς επιβάρυνση να απαιτήσει, διόρθωση ή αντικατάσταση, ή να μειώσει το τίμημα, ή να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση πώλησης, ή να απαιτήσει αποζημίωση. Τα δικαιώματα αυτά μπορεί να τα ασκήσει σε περίπτωση που ο πωλητής ευθύνεται για πραγματικό ελάττωμα, ή για έλλειψη συμφωνημένης ιδιότητας του αντικειμένου που πουλήθηκε. Τα δικαιώματα αυτά παραγράφονται μετά από δύο έτη.
Ο πωλητής ευθύνεται για πραγματικό ελάττωμα, ή για έλλειψη συμφωνημένης ιδιότητας, αν το αντικείμενο που παραδίδει στον αγοραστή δεν ανταποκρίνεται στη σύμβαση και ιδίως:i. δεν ανταποκρίνεται στην περιγραφή που έχει γίνει από τον πωλητή ή στο δείγμα ή υπόδειγμα που ο πωλητής είχε παρουσιάσει στον αγοραστήii. δεν είναι κατάλληλο για το σκοπό της συγκεκριμένης σύμβασης και ιδιαίτερα για τη σύμφωνη με το σκοπό αυτόν ειδική χρήσηiii. δεν είναι κατάλληλο για τη χρήση για την οποία προορίζονται συνήθως πράγματα της ίδιας κατηγορίαςiv. δεν έχει την ποιότητα ή την απόδοση που ο αγοραστής ευλόγως προσδοκά από πράγματα της ίδιας κατηγορίας, λαμβάνοντας υπόψη και τις δημόσιες δηλώσεις του πωλητή, του παραγωγού ή του αντιπροσώπου του, στο πλαίσιο ιδίως της σχετικής διαφήμισης ή της επισήμανσης, εκτός αν ο πωλητής δεν γνώριζε ούτε όφειλε να γνωρίζει τη σχετική δήλωση.
(άρθρα 534, 540, 543 και 554 του Αστικού Κώδικα, όπως αυτός τροποποιήθηκε με το νόμο 3043/2002, προς προσαρμογή της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 1999/44).