ΔΙΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΝΤΟΛΗ : ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΝ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑ ΔΕΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ;

Σε περίπτωση που κάποιο πολιτικό κόμμα συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία εδρών στην Βουλή, τα πράγματα είναι απλά. Με βάση την αρχή της δεδηλωμένης σχηματίζει αυτοδύναμη μονοκομματική κυβέρνηση και πρωθυπουργός διορίζεται ο αρχηγός του..

Τι συμβαίνει ωστόσο στην περίπτωση που κανένα κόμμα δεν συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών (151 έδρες και πάνω) στην Βουλή;

Σε αυτή την περίπτωση το Σύνταγμα προβλέπει τα κάτωθι στάδια:

1. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέχει στον αρχηγό του κόμματος που διαθέτει την σχετική πλειοψηφία διερευνητική εντολή με προθεσμία 3 ημέρες για να διακριβωθεί η δυνατότητα σχηματισμού Κυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Βουλής (Κυβέρνηση συνεργασίας).

2. Αν δεν τελεσφορήσει η διερευνητική εντολή αυτή, παρέχεται διερευνητική εντολή με προθεσμία 3 ημέρες αντίστοιχα στον αρχηγό του δεύτερου σε έδρες κόμματος.

3. Αν η διερευνητική εντολή αυτή επίσης αποτύχει, παρέχεται αντίστοιχη με προθεσμία 3 ημέρες και στον αρχηγό του τρίτου κόμματος για τον σχηματισμό Κυβέρνησης.

4. Αν και αυτή αποτύχει, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλεί τους αρχηγούς των κομμάτων και, αφού επιβεβαιώσει την αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης που να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής, επιδιώκει τον σχηματισμό Κυβέρνησης από όλα τα κόμματα της Βουλής για την διενέργεια εκλογών.

5. Αν αυτό δεν καταστεί εφικτό, αναθέτει στον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου το σχηματισμό όσο το δυνατό ευρύτερης αποδοχής κυβέρνησης για να διενεργήσει εκλογές και διαλύει την Βουλή.

ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΟ ΠΑΡΑΒΟΛΟ ΤΩΝ 100 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΑΝΑΚΟΠΗΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Σύμφωνα με το άρθρο 45 του ν. 3900/2010 το παράβολο για την άσκηση ένδικων βοηθημάτων ενώπιον των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων μεταξύ των οποίων και της ανακοπής του άρθρου 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας ορίζεται σε 100 ευρώ και συνιστά προϋπόθεση του παραδεκτού της ανακοπής.

            Έτσι, το παράβολο αυτό αυξήθηκε αισθητά, καθώς σύμφωνα με την σχετική νομοθεσία του 2008 ανερχόταν σε 25 ευρώ, ενώ προγενέστερα σε 4,40€.

            Ωστόσο, με την υπ’ αρ. 59/2012 απόφαση του Διοικητικού ΠρωτοδικείουΑθηνών, ελέγχθηκε παρεμπιπτόντως η συνταγματικότητα της ως άνω διάταξης σε υπόθεση στην οποία δεν είχε καταβληθεί και έκρινε ότι η εν λόγω διάταξη είναι αντισυνταγματική, καθώς αντίκειται στο άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς κρίθηκε ότι παρακωλύει κατ’ ουσίαν την πρόσβαση των πολιτών στα δικαστήρια και το έννομο δικαίωμα δικαστικής προστασίας που πρέπει να τους παρέχεται από την πολιτεία, στερώντας τους κατ’ επέκταση το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη.

            Έτσι, ενώ ο νομοθέτης δύναται να θεσπίζει δικονομικές προϋποθέσεις για την παραδεκτή άσκηση των ένδικων βοηθημάτων, δεν θα πρέπει ωστόσο να φτάνει στο σημείο αυτές να υπερβαίνουν το όριο του διαχειρίσιμου από τον μέσο πολίτη, λειτουργώντας ως πρόσκομμα για την πρόσβασή του στην Δικαιοσύνη.

            Με την απότομη αύξηση του παραβόλου και τον καθορισμό του στα 100 ευρώ και με γνώμονα και την τρέχουσα δυσμενή οικονομική συγκυρία που επιτείνει το ως άνω, το Δικαστήριο έκρινε ότι το παράβολο των 100 ευρώ περιορίζει υπέρμετρα την πρόσβαση του πολίτη στην Δικαιοσύνη και, ως εκ τούτου, η θέσπισή του με την ως άνω διάταξη είναι αντισυνταγματική.  
             Πρόκειται για μία απόφαση εύλογη που διαλαμβάνει κατά τρόπο ρεαλιστικό το κόσοτς που καλούνται οι πολίτες να αντιμετωπίσουν προκειμένου να έχουν πρόσβαση στην Δικαιοσύνη και εφαρμόζει όπως θα έπρεπε τοσο το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος όσο και το άρθρο 6 παρ. 1της υπερνομοθετικής ισχύος Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Αθνρώπου σχετικά με την δίκαιη δίκη. 
            Πρέπει να υπογραμμιστεί και επ' αφορμής της ως άνω απόφασης ότι κανένας δεν θα πρέπει να αποστερείται το δικαίωμά του για πρόσβαση στην Δικαιοσύνη με τη θέσπιση επαχθών οικονομικά επιβαρύνσεων για το παραδεκτό της άσκησης των ένδικων βοηθημάτων που του παρέχονται από το Νόμο. 
   

ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ ΜΕΧΡΙ 31 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2012

Με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΦΕΚ Α΄262/16/12/2011,«Κατεπείγοντα μέτρα εφαρμογής του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015 και του Κρατικού Προϋπολογισμού έτους 2011») που εκδόθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κατόπιν πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου, και συγκεκριμένα με το άρθρο 1 αυτής, παρατείνεται η ισχύς της αναστολής πλειστηριασμών μέχρι 31/12/2012 για οφειλές προς πιστωτικά ιδρύματα ή τους εκδοχείς των απαιτήσεων αυτών μέχρι το ποσό των 200.000 ευρώ.

Το ακριβές κείμενο του ως άνω άρθρου έχει ως εξής:

Άρθρο 1

Αναστολή πλειστηριασμών.

1. Αναστέλλονται από την 1η Ιανουαρίου 2012 έως την 31η Δεκεμβρίου 2012 οι πλειστηριασμοί, οι οποίοι επισπεύδονται για την ικανοποίηση απαιτήσεων που δεν υπερβαίνουν το ποσό των διακοσίων χιλιάδων (200.000) ευρώ, από πιστωτικά ιδρύματα και εταιρείες παροχής πιστώσεων, καθώς και από τους εκδοχείς των απαιτήσεων αυτών.

2. Στην παράγραφο 1 του άρθρου 19 του ν.3869/2010 (Α' 130), όπως ισχύει, η φράση «μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2011» αντικαθίσταται από τη φράση «μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2012».

ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΗΣ: ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Ψηφίστηκε επί της αρχής από το Ελληνικό Κοινοβούλιο με ευρεία μάλιστα συναίνεση το νομοσχέδιο που αναφέρεται στον εξορθολογισμό και την επιτάχυνση της πολιτικής δικαιοσύνης.

Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου, στο εξής στο Ειρηνοδικείο θα υπάγονται διαφορές μέχρι του ποσού των 20.000 ευρώ αντί των 12.000 ευρώ που ισχύει μέχρι σήμερα, ενώ αναφορικά με τις μισθωτικές διαφορές, στο Ειρηνοδικείο θα υπάγονται εκείνες που έχουν ως μηνιαίο μίσθωμα μέχρι και τα 600 ευρώ, αντί των 450 ευρώ που ως σήμερα ισχύει.

Παράλληλα, στο Μονομελές Πρωτοδικείο θα υπάγονται διαφορές ύψους από 20.000 έως 120.000 ευρώ, ενώ αναφορικά με τις μισθωτικές διαφορές θα υπάγονται εκείνες που έχουν ως μηνιαίο μίσθωμα άνω των 600 ευρώ.

Διαφορές άνω των 120.000 θα υπάγονται στο Πολυμελές Πρωτοδικείο.

Αναφορικά με το δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, οι αποφάσεις των Ειρηνοδικείων θα κρίνονται, σε δεύτερο βαθμό από το Μονομελές Πρωτοδικείο, ενώ αυτές που σε πρώτο βαθμό εκδικάστηκαν από το Μονομελές Πρωτοδικείο θα κρίνονται από το Εφετείο, το οποίο στη σύνθεσή του θα έχει έναν μόνο εφέτη.

Εκτός αυτού, οι αποφάσεις που εκδικάστηκαν από δικαστήριο μονομελούς σύνθεσης και κατά τον οποίον ασκείται αναίρεση θα εκδικάζονται από τον Άρειο Πάγο σε τριμελή σύνθεση.

Για την ταχύτερη εκδίκαση των υποθέσεων, προβλέπεται ότι θα εκδικάζονται πρώτα οι υποθέσεις εκείνες στις οποίες δεν θα εξετάζονται μάρτυρες.

Επίσης, στο ως άνω σχέδιο νόμου περιλαμβάνεται και η δυνατότητα τόσο κατάθεσης όσο και επίδοσης δικογράφων ηλεκτρονικά, γεγονός που κρίνεται θετικά και μένει να ιδωθεί η έκτασή του, καθώς, αν εφαρμοστεί σωστά, αναμένεται να μειώσει πολύ τόσο τον χρόνο όσο και τα σχετικά έξοδα για την κατάθεση και επίδοση δικογράφων.

Ένα άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο του ως άνω νομοσχεδίου είναι η κατάργηση της προσωποκράτησης στα πλαίσια της αναγκαστικής εκτέλεσης για εμπορικές απαιτήσεις, διάταξη που ούτως ή άλλως έχει δεχθεί αιτιάσεις λόγω του αναχρονιστικού της χαρακτήρα, αλλά και της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Παράλληλα, καθ’ όλη τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας δίδεται η δυνατότητα στους διαδίκους να επιτύχουν συμβιβασμό, ο οποίος θα μπορεί να πραγματοποιηθεί ακόμα και με τη χρήση νέων για τα ελληνικά δεδομένα θεσμών, όπως αυτός της διαμεσολάβησης.

Πρόκειται για ένα νομοθέτημα θετικό, με εμφανή σε κάθε διάταξη τον πρωταρχικό του στόχο, που δεν είναι άλλος από την επιτάχυνση και τον εξορθολογισμό της πολιτικής δίκης. Αναμένεται πάντως να κριθεί τόσο η αποτελεσματικότητα όσο και η πληρότητα της προσέγγισης των ζητημάτων που θίγει.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΠΡΟΩΘΕΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Νομοσχέδιο του Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας που έχει ήδη κατατεθεί στη Βουλή έρχεται για να δώσει δεύτερη ευκαιρία σε επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν αδυναμία πληρωμής. Μεταξύ άλλων, το εν λόγω νομοσχέδιο προβλέπει:

·       Τροποποίηση στον πτωχευτικό κώδικα, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα διάσωσης της επιχείρησης και θωράκισης της άυλης αξίας της επιχείρησης, με συνέχιση της παραγωγικής της δραστηριότητας και διατήρηση των θέσεων εργασίας.

·       Συμφωνία με τους πιστωτές για ρύθμιση των οφειλών της επιχείρησης  λ.χ. με  παράταση της διάρκειας αποπληρωμής. Η συμφωνία μπορεί να επέλθει και άνευ προηγούμενης επίσημης διαδικασίας διαπραγματεύσεων, ενώ θα επικυρώνεται από το Δικαστήριο, δεσμεύοντας υπό όρους και πιστωτές που δεν συμφώνησαν.

·       Επαναφορά του θεσμού της «ειδικής εκκαθάρισης», με την προϋπόθεση ότι θα υπάρχει ένας τουλάχιστον επενδυτής διαθέσιμος να αγοράσει την επιχείρηση.

·       Αναπροσαρμογή των μισθωμάτων για τις εμπορικές μισθώσεις με την παρέμβαση Επιτροπών Διακανονισμού με εκπροσώπους από διαφορετικούς τομείς σε κάθε περιφερειακή ενότητα για την ταχεία, ευέλικτη και χωρίς δαπάνες διεκπεραίωση της διαδικασίας. Αξιοσημείωτη είναι ανά περιπτώσεις η δυνατότητα που προβλέπεται στο νομοσχέδιο για παράταση των μισθώσεων με εκμισθωτή το Δημόσιο με μείωση του ετήσιου μισθώματος.

Πρόκειται για μέρος μόνο των διατάξεων του ομολογουμένως πολλά υποσχόμενου νομοσχεδίου που αναμένεται να δράσει λυτρωτικά για πλήθος επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν προβλήματα για την εξυπηρέτηση των υποχρεώσεών τους, ζήτημα που επιτείνεται σε ένα περιβάλλον γενικευμένης οικονομικής αστάθειας. Σίγουρα όμως μένει να φανεί στην πράξη η λειτουργικότητα.

ΜΕΤΕΓΓΡΑΦΕΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ: ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΙΣΧΥΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΕΤΟΣ 2011-2012 (ΝΟΜΟΣ 3966/2011 άρθρο 59)

Ενημέρωση: Ο σχετικός με τις μετεγγραφές νόμος είναι ο 3966/2011 και συγκεκριμένα το άρθρο 59. Βρείτε τον εδώ: http://www.et.gr/index.php?option=com_wrapper&view=wrapper&Itemid=108&lang=el

"Φρένο" στις μετεγγραφές φοιτητών τίθεται από το αμέσως προσεχές ακαδημαϊκό έτος 2011-2012. Οι αλλαγές, που αναμένεται να περιορίσουν τον υπερδιπλασιασμό των τελικώς εισακτέων φοιτητών σε σχολές κυρίως της πρωτεύουσας και της συμπρωτεύουσας και την αμφίδρομη δραματική μείωση εκείνων των τμημάτων της περιφέρειας, πρόκειται να αφορούν σε όλες τις ειδικές κατηγορίες φοιτητών, όπως πολυτέκνους και τριτέκνους, υποψηφίους με αδελφό που φοιτεί σε άλλη πόλη, γόνους άγαμης μητέρας κ.λπ. 

 Η κάθε Σχολή θα δέχεται μετεγγραφές που δεν θα υπερβαίνουν το 20% των συνολικών θέσεών της. Πρακτικά, αν κάποια Σχολή δέχεται 100 φοιτητές, οι μετεγγραφόμενοι δεν θα μπορούν να είναι πάνω από 20.  

Έτσι, ο κάθε υποψήφιος, κατά τη συμπλήρωση του μηχανογραφικού του, θα έχει αρχικά τη δυνατότητα να εισαχθεί στη Σχολή της επιλογής του με βάση τα μόρια που συγκεντρώνει, συνγωνιζόμενος όλους τους υπόλοιπους υποψηφίους. Εναλλακτικά, σε περίπτωση που δεν εισάγεται στη Σχολή της επιλογής του με βάση τα μόριά του, ΄και εφόσον πληροί τα κριτήρια μιας από τις παραπάνω ειδικές κατηγορίες, θα έχει τη δυνατότητα να κριθεί σε δεύτερο επίπεδο για την ίδια Σχολή, συναγωνιζόμενος μόνο τους υποψηφίους που επίσης ανήκουν σε κάποια ειδική κατηγορία, μέχρι τη συμπλήρωση του 20% των συνολικώς εισακτέων γι΄ αυτή τη Σχολή.

Αν δεν καταφέρει να εισαχθεί στη Σχολή της επιλογής του ούτε με αυτό τον τρόπο, θα συμβαίνει το ίδιο και  στις επόμενες επιλογές του, μέχρις ότου εισαχθεί σε κάποια Σχολή.

Σε κάθε περίπτωση, οι υποψήφιοι δεν θα χάσουν το δικαίωμα να εισάγονται σε σχολές που βρίσκονται στην πόλη της επιλογής τους, αλλά αν δεν πληρούν τα βαθμολογικά κριτήρια, θα εισάγονται σε Σχολή της ίδιας πόλης με χαμηλότερη βάση, πάντα σύμφωνα με το μηχανογραφικό τους.

Αναμένεται επίσης να τεθούν και ορισμένα κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια (π.χ. ανώτατο οικογενειακό εισόδημα που αναμένεται να ανέρχεται, ως ανώτατο όριο, στις 60.000€) μαζί με τα βαθμολογικά.

 Εκτός από τα πλεονεκτήματά του νόμου,  που ανάγονται στην ομοιόμορφη κατανομή των φοιτητών στις Σχολές όλων των πόλεων και την πολλαπλότητα των ευκαιριών που δίδεται στους υποψηφίους που ανήκουν σε ειδικές κατηγορίες, δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι, περιορίζοντας την ελεύθερη μετεγγραφή των φοιτητών που ανήκουν σε κάποια από τις κατηγορίες αυτές, όπως συνέβαινε μέχρι πρότινος, σε ένα συγκεκριμένο ποσοστό, ενδέχεται είτε ορισμένοι υποψήφιοι να θυσιάσουν τις Σχολές της πρώτης τους επιλογής προκειμενου να εισαχθούν σε κάποια Σχολή στην πόλη κατοικίας τους που όμως δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους, προκειμένου να μπορέσει η οικογένεια να ανταποκριθεί στα σημαντικά φοιτητικά έξοδα, αφού συνήθως θα μιλάμε για οικογένειες με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες, είτε οι οικογένειες αυτές, μη θέλοντας να καταβαραθρώσουν τις προσδοκίες των παιδιών τους, να αναγκάζονται συχνά να συντηρούν δύο ή και τρία σπίτια (αν κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας φοιτεί σε άλλη πόλη) προκειμένου ο υποψήφιος να εισαχθεί σε κάποια Σχολή που πραγματικά επιθυμεί, ακόμα και αν βρίσκεται σε διαφορετική πόλη.

Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ

Σύμφωνα με το άρθρο 38 του Συντάγματος, όταν μια κυβέρνηση παραιτηθεί ή όταν η Βουλή αποσύρει την εμπιστοσύνη της προς αυτήν κατά το άρθρο 84, εφαρμόζεται αναλογικά το άρθρο 37 του Συντάγματος.

Σύμφωνα με αυτό, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίδει στον αρχηγό του κόμματος που διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία εδρών στη Βουλή διερευνητική εντολή για το σχηματισμό κυβέρνησης ή, αν κανένα κόμμα δεν έχει την απόλυτη πλειοψηφία, στον αρχηγό του κόμματος που διαθέτει τη σχετική πλειοψηφία εδρών.

Αν δεν διαπιστωθεί η δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης από τον αρχηγό του πρώτου κόμματος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίδει διερευνητική εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης στον αρχηγό του δεύτερου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος και, αν πάλι δεν διαπιστωθεί η δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης ούτε από αυτόν, δίδεται η ίδια εντολή στον αρχηγό του τρίτου σε κοινοβουλευτική ισχύ κόμματος. Η κάθε διερευνητική εντολή έχει, σύμφωνα με το Σύνταγμα, διάρκεια 3 ημερών.

Αν οι διερευνητικές εντολές δεν τελεσφορήσουν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλεί τους αρχηγούς των κομμάτων και επιδιώκει το σχηματισμό Κυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Βουλής (Οικουμενική Κυβέρνηση), Αυτή είναι η διαδικασία που θεμελιώνεται συνταγματικά για το σχηματισμό Κυβέρνησης εθνικής ενότητας και συνεργασίας κατ’ εφαρμογή των άρθρων 37 και 38 του Συντάγματος.

Για την πληρότητα του λόγου πρέπει να αναφερθεί ότι αν οι παραπάνω προσπάθειες αποτύχουν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιδιώκει το σχηματισμό κυβέρνησης από όλα τα κόμματα της Βουλής για τη διενέργεια εκλογών, ενώ, αν και αυτή η απόπειρα αποτύχει, αναθέτει στον πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου το σχηματισμό κυβέρνησης, όσο το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής για αν διενεργήσει εκλογές, και διαλύει τη Βουλή.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2011: ΕΓΚΑΙΝΙΑΖΕΤΑΙ Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΥΠΟΒΟΛΗ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΙΚΩΝ

Για πρώτη χρονιά φέτος το Υπουργείο Παιδείας με απόφασή του θεσπίζει για πρώτη φορά την υποχρεωτική ηλεκτρονική υποβολή των μηχανογραφικών όλων των υποψηφίων για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Σε μία χρονιά όπου η συμπλήρωση του μηχανογραφικού είναι πολυπλοκότερη, έρχεται να προστεθεί και η ηλεκτρονική υποβολή του. Όλοι οι υποψήφιοι πρέπει να προμηθευτούν ειδικούς κλειδαρίθμους μέχρι τις 23 Ιουνίου, οι οποίοι, σε συνδυασμό με τον 8ψήφιο κωδικό εξετάσεών τους θα διασφαλίσουν το αδιάβλητο της διαδικασίας και θα προστατεύσουν από τους κινδύνους που ελλοχεύουν σε όλες τις διαδικτυακές διαδικασίες.

Οι λυκειάρχες και οι καθηγητές καλούνται να διαδραματίσουν καταλυτικό ρόλο, βοηθώντας τους μαθητές στην πρωτόγνωρη αυτή διαδικασία, ενώ στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας παρέχονται αναλυτικές διαδικαστικές πληροφορίες, ενώ παρέχεται επιπλέον στους υποψηφίους η δυνατότητα τόσο τηλεφωνικής όσο και ηλεκτρονικής επικοινωνίας με το Υπουργείο.

Η υποβολή θα γίνει στην ιστοσελίδα  http://exams.minedu.gov.gr και μπορεί να πραγματοποιηθεί από οποιοδήποτε υπολογιστή με πρόσβαση στο διαδίκτυο.

Πρόκειται για μια διαδικασία πρωτόγνωρη, η οποία καταδεικνύει το βαθμό στον οποίο η τεχνολογία έχει εισέλθει στη ζωή μας, ενώ αναμένεται η ταχύτητα επεξεργασίας των μηχανογραφικών και, συνεπώς, έκδοσης των βάσεων εισαγωγής να πραγματοποιηθεί ταχύτερα από άλλες χρονιές.

ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ: ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗ ΑΠΟΛΥΣΗ ΛΟΓΩ ΜΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗΣ ΣΤΟ ΦΛΕΡΤ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥ

Δικαιώθηκε, τελικά, από το Ανώτατο Πολιτικό Δικαστήριο της χώρας εργαζόμενη που απολύθηκε από εταιρία στην οποία εργαζόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα, λόγω μη ανταπόκρισης στις ερωτικές διαθέσεις του προϊσταμένου της.

Σύμφωνα με το ιστορικό, μετά την πρόσληψη νέου διευθυντή προσωπικού από την εταιρία, η εργαζόμενη δεχόταν έντονες πιέσεις φλερτ από αυτόν. Εκείνη, αρνούμενη να ενδώσει σε αυτό, και επικαλούμενη την αφοσίωσή της στην οικογένειά της, είδε ξαφνικά τη στάση του ιεραρχικά ανώτερού της να αλλάζει, μέχρι που απολύθηκε.

Ο Άρειος Πάγος, αναιρόντας την εφετειακή απόφαση που δεχόταν την απόλυση ως μη καταχρηστική, υπογράμμισε ότι δεν απαιτείται να υφίσταται σεξουαλική παρενόχληση, αλλά, αποδίδοντας την απόλυση σε εμπάθεια, λόγω της μη ανταπόκρισης της εργαζόμενης στο φλερτ που της ασκούνταν, την έκρινε ως καταχρηστική, θεωρώντας μη αναγκαία την ύπαρξη περαιτέρω στοιχείων που θα στοιχειοθετούσαν σεξουαλική παρενόχληση.

ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Η απογραφή πληθυσμού αποτελεί μια μορφή στατιστικής έρευνας που λαμβάνει χώρα, όπως στη συντριπτική πλειοψηφία των κρατών του πλανήτη, και στην Ελλάδα. Έτσι, κάθε δεκαετία, κατά το πρώτο έτος της, λαμβάνει χώρα μια εκτεταμένη στατιστική διαδικασία με απώτερο σκοπό την απογραφή του συνόλου του πληθυσμού που βρίσκονται στη χώρα, είτε νόμιμα είτε όχι. Το συγκεκριμένο άρθρο δεν έχει σκοπό να εγκολπίσει διαδικαστικά ζητήματα της απογραφής του πληθυσμού, των οποίων κοινωνοί έχουμε γίνει όλοι μας αυτή την περίοδο, λόγω του ότι διενεργείται η απογραφή, αλλά να αναδείξει κάποιους βαθύτερους νομικούς προβληματισμούς που εμπίπτουν στο θέμα αυτό. 

Καταρχήν, νομικά, η απογραφή πληθυσμού ερείδεται στο νόμο 3832/2010, ο οποίος αναφέρεται στο Ελληνικό Στατιστικό Σύστημα και έχει θεσπιστεί προς εναρμόνιση με την ευρωπαική οδηγία 223/2009. Στα πλαίσια, λοιπόν, των στατιστικών μελετών που απορρέουν από το νόμο θα μπορούσαμε να εντάξουμε και την απογραφή του πληθυσμού, που είναι υποχρεωτική δυνάμει του άρθρου 2 παρ. 3 του ως άνω νόμου.

Ωστόσο, στα πλαίσια όλων των στατιστικών ερευνών, και ειδικά της απογραφής, εξαιτίας της καθολικότητάς της, αναδύονται ζητήματα προστασίας προσωπικών δεδομένων, των οποίων η ανάγκη θωράκισης καθίσταται επιτακτική. 

Η απάντηση των ερωτημάτων του απογραφέα που έρχεται στο σπίτι μας ενδέχεται να υπεισέρχεται στη χορήγηση από εμας στοιχείων που εμπίπτουν εννοιολογικά στα προσωπικά δεδομένα μας, τα οποία χρήζουν ιδιαίτερης προστασίας, και προκειμένου να μπορέσουν να χορηγηθούν, θα πρέπει ο νομοθέτης να θέτει εναργώς τα εχέγγυα για το απόρρητό τους. 

Εν προκειμένω, ο νομοθέτης το πράττει, με μια ιδιαίτερα πλήρη διάταξη, και συγκεκριμένα το άρθρο 7 του ως άνω νόμου, που δρα άκρως προστατευτικά προς το σκοπό αυτό. Έτσι, ορίζεται η χρήση των δεδομένων αυτών αναφορικά αποκλειστικά με στατιστικούς, ερευνητικούς ή επιστημονικούς σκοπούς (με δυνατή αποκλέιστικά την έμμεση ταύτιση των στατιστικών μονάδων) και πρόσβαση σε αυτά μόνο από υπαλλήλους των αρμόδιων στατιστικών υπηρεσιών, μόνο κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων τους, ή από τρίτα πρόσωπα, στα οποία ανατίθενται στατιστικές εργασίες, διαφυλάσσοντας ωστόσο το στατιστικό απόρρητο.

Σε περίπτωση παραβίασης του ως άνω στατιστικού απορρήτου, επαπειλούνται για τους παραβάτες αυστηρότατες διοικητικές και ποινικές κυρώσεις.

Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, ότι ο νόμος θέτει τα εχέγγυα διασφάλισης των προσωπικών μας δεδομένων κατά τις επίσημες στατιστικές έρευνες και, κατά συνέπεια, και της απογραφής με μια διάταξη αυστηρότατη που δεν αφήνει κενά ή περιθώρια παραβίασης, καθιστώντας ασφαλή τα στοιχεία που περιέρχονται στις αρμόδιες αρχές κατά την απογραφή.    

ΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΨΗ: ΟΙ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΕΣ ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Έντονες αντιδράσεις έχουν ξεσπάσει εδώ και μερικές ημέρες από την αθρόα συσπείρωση πρώην βουλευτών στη διεκδίκηση αναδρομικών αποδοχών, σε συνάρτηση με τις αποδοχές δικαστών. Το ζήτημα παρουσιάζει, πλην του πολιτικού, εντονότατο νομικό και συνταγματικό ενδιαφέρον, το οποίο αναπτύσσεται παρακάτω. Αξίζει, ωστόσο, προηγουμένως να πραγματοποιηθεί μια σύντομη αναφορά στα γεγονότα που οδήγησαν, πριν από 5 χρόνια, στην ανάδειξη του ζητήματος.

Το ζήτημα της αναλογικής αύξησης των αποδοχών δικαστών και βουλευτών άρχισε το 2006 με την επιδίκαση από το Ειδικό Δικαστήριο του άρθρου 86 του Συντάγματος (το καλούμενο «Μισθοδικείο»)  αναδρομικών αυξήσεων στους δικαστές σε βάθος πενταετίας, σύμφωνα με τις αυξήσεις που είχε προηγουμένως λάβει ο Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, αυξάνοντας τις αποδοχές τους.

Ο νόμος που ψηφίστηκε έπειτα για την συμμόρφωση της Πολιτείας στην ως άνω απόφαση συνοδεύτηκε από τις διαβεβαιώσεις της Κυβέρνησης ότι αφορά μόνο στους δικαστές. Ωστόσο, αυτό δεν εμπόδισε τους πρώην βουλευτές να καταθέσουν, με τη σειρά τους, προσφυγές με αντίστοιχο αίτημα, με αποτέλεσμα κάποιες αποφάσεις υπέρ των προσφευγόντων με το σκεπτικό ότι «η σύνδεση της βουλευτικής αποζημίωσης με τις συνολικές αποδοχές του ανώτατου δικαστικού λειτουργού έχει ως συνέπεια ότι κάθε μεταβολή των συνολικών μηνιαίων αποδοχών αυτού επιφέρει αυτοδίκαια την άμεση αντίστοιχη μεταβολή του ύψους της βουλευτικής αποζημίωσης, που αποτελεί και τη βάση προσδιορισμού της βουλευτικής σύνταξης». Οι αντιδράσεις του υπουργείου Οικονομικών έχουν υπάρξει άμεσες ενάντια σε αυτές τις αποφάσεις.

Ωστόσο, η συζήτηση που έχει ξεσπάσει είναι έντονη, διχάζοντας νομικούς και πολίτες, αφού κάποιοι θεωρούν την εν λόγω πρακτική συνταγματικά ορθή, ενώ άλλη κατατείνουν στην άποψη ότι δεν μπορεί να γίνει συνταγματικά ανεκτή.

Πράγματι, το Σύνταγμα στο άρθρο 86 αναφέρει ότι «οι αποδοχές των δικαστικών λειτουργών είναι ανάλογες με το λειτούργημά τους». Η Συνταγματική αυτή διατύπωση έχει δεχτεί την ερμηνεία ότι με δεδομένο ότι οι εξουσίες του Ελληνικού Πολιτεύματος είναι τρεις: η εκτελεστική, η νομοθετική και η δικαστική, που και οι τρεις μαζί συγκροτούν την Πολιτεία, συμβάλλοντας ισόρροπα και διαδραματίζοντας η καθεμιά το δικό της ρόλο για τη θωράκιση της ευνομίας και της ομαλής λειτουργίας της. Στα πλαίσια αυτά, προκειμένου να διασφαλίζεται αυτή η ισορροπία και με δεδομένη την ως άνω διάταξη του Συντάγματος, σχετικά με την αναλογία του λειτουργήματος των δικαστικών λειτουργών με τις αποδοχές τους, και την αδήριτη ανάγκη ισορροπίας ανάμεσα στις τρεις μορφές εξουσίας του Κράτους, έχει υποστηριχτεί ότι οι αποδοχές των ανώτατων λειτουργών καθεμιάς από αυτές πρέπει να μην υπολείπονται από αυτές των ανώτατων λειτουργών των άλλων δύο. Παράλληλα, η οποιαδήποτε αύξηση ή μείωση των αποδοχών των ανώτατων λειτουργών, συμπαρασύρει και τις ιεραρχικά κατώτερες μισθολογικές κλίμακες, προκαλώντας αντίστοιχες μεταβολές σε έναν ολόκληρο κορμό.

Η λογική αυτή κυοφορεί το θέμα της λεγόμενης επεκτατικής ισότητας, που αποτελεί μια ιδιόμορφη πτυχή της συνταγματικά κατοχυρωμένης αρχής της ισότητας. Σύμφωνα με την επεκτατική ισότητα και τους θιασώτες της, σε ένα κράτος δικαίου, η παροχή ενός ευεργετήματος σε μία ομάδα ανθρώπων, πρέπει να επεκταθεί και σε άλλες ομάδες ανθρώπων, αν έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά.

Πρόκειται για μια άποψη που έχει δεχτεί έντονη κριτική, αφού η αποδοχή της είναι δυνατό να οδηγήσει σε απότοκα εντελώς έκρυθμα, να εναντιωθεί στη βούληση του Νομοθέτη, ο οποίος αν πράγματι επιθυμούσε την επέκταση του συγκεκριμένου ευεργετήματος και σε άλλες ομάδες, θα μπορούσε κάλλιστα εξαρχής να το κάνει. Το ότι δεν το έκανε, σημαίνει ότι δεν το ήθελε.

Παράλληλα, η υιοθέτηση αυτής της προσέγγισης είναι ικανή να εξοντώσει δημοσιονομικά το κράτος, ιδιαίτερα σε μία κρίσιμη συγκυρία, όπως αυτή που βιώνει σήμερα η χώρα μας.

Πρόκειται για ένα ζήτημα που έχει αναντίρρητα προκαλέσει έντονη πόλωση και χρήζει μεθοδικής επιστημονικής προσέγγισης, προκειμένου να σταθμιστεί και να ακολουθηθεί η ορθότερη προσέγγιση.  

Η ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΔΑ ΤΗΝ ΟΔΗΓΗΣΕ... ΣΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ!!

Το περιστατικό συνέβη στην Κρήτη, όταν νεαρή κοπέλα έγινε αντιληπτή στην προσπάθειά της να αποσπάσει ενδύματα από γνωστό κατάστημα ρούχων αφαιρόντας τον αντικλεπτικό μηχανισμό που έφεραν πάνω τους.

Έτσι, η υπερβολική αγάπη της για τα ρούχα την οδήγησε στον Εισαγγελέα, όπου διαπιστώθηκε ότι είχε προηγουμένως καταφέρει να αφαιρέσει, με τον ίδιο τρόπο, ενδύματα και από άλλα καταστήματα της περιοχής.

Κατά τη διάρκεια της προανάκρισης ομολόγησε την πράξη της, αποδίδοντάς την στην παθολογική αδυναμία της στη μόδα!!

ΜΕΤΕΓΓΡΑΦΕΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ: ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΙΣΧΥΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΕΤΟΣ 2011-2012 (ΝΟΜΟΣ 3966/2011 άρθρο 59)

Ενημέρωση: Ο σχετικός με τις μετεγγραφές νόμος είναι ο 3966/2011 και συγκεκριμένα το άρθρο 59. Βρείτε τον εδώ: http://www.et.gr/index.php?option=com_wrapper&view=wrapper&Itemid=108&lang=el

"Φρένο" στις μετεγγραφές φοιτητών τίθεται από το αμέσως προσεχές ακαδημαϊκό έτος 2011-2012. Οι αλλαγές, που αναμένεται να περιορίσουν τον υπερδιπλασιασμό των τελικώς εισακτέων φοιτητών σε σχολές κυρίως της πρωτεύουσας και της συμπρωτεύουσας και την αμφίδρομη δραματική μείωση εκείνων των τμημάτων της περιφέρειας, πρόκειται να αφορούν σε όλες τις ειδικές κατηγορίες φοιτητών, όπως πολυτέκνους και τριτέκνους, υποψηφίους με αδελφό που φοιτεί σε άλλη πόλη, γόνους άγαμης μητέρας κ.λπ. 

 Η κάθε Σχολή θα δέχεται μετεγγραφές που δεν θα υπερβαίνουν το 20% των συνολικών θέσεών της. Πρακτικά, αν κάποια Σχολή δέχεται 100 φοιτητές, οι μετεγγραφόμενοι δεν θα μπορούν να είναι πάνω από 20.  

Έτσι, ο κάθε υποψήφιος, κατά τη συμπλήρωση του μηχανογραφικού του, θα έχει αρχικά τη δυνατότητα να εισαχθεί στη Σχολή της επιλογής του με βάση τα μόρια που συγκεντρώνει, συνγωνιζόμενος όλους τους υπόλοιπους υποψηφίους. Εναλλακτικά, σε περίπτωση που δεν εισάγεται στη Σχολή της επιλογής του με βάση τα μόριά του, ΄και εφόσον πληροί τα κριτήρια μιας από τις παραπάνω ειδικές κατηγορίες, θα έχει τη δυνατότητα να κριθεί σε δεύτερο επίπεδο για την ίδια Σχολή, συναγωνιζόμενος μόνο τους υποψηφίους που επίσης ανήκουν σε κάποια ειδική κατηγορία, μέχρι τη συμπλήρωση του 20% των συνολικώς εισακτέων γι΄ αυτή τη Σχολή.

Αν δεν καταφέρει να εισαχθεί στη Σχολή της επιλογής του ούτε με αυτό τον τρόπο, θα συμβαίνει το ίδιο και  στις επόμενες επιλογές του, μέχρις ότου εισαχθεί σε κάποια Σχολή.

Σε κάθε περίπτωση, οι υποψήφιοι δεν θα χάσουν το δικαίωμα να εισάγονται σε σχολές που βρίσκονται στην πόλη της επιλογής τους, αλλά αν δεν πληρούν τα βαθμολογικά κριτήρια, θα εισάγονται σε Σχολή της ίδιας πόλης με χαμηλότερη βάση, πάντα σύμφωνα με το μηχανογραφικό τους.

Αναμένεται επίσης να τεθούν και ορισμένα κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια (π.χ. ανώτατο οικογενειακό εισόδημα που αναμένεται να ανέρχεται, ως ανώτατο όριο, στις 60.000€) μαζί με τα βαθμολογικά.

 Εκτός από τα πλεονεκτήματά του νόμου,  που ανάγονται στην ομοιόμορφη κατανομή των φοιτητών στις Σχολές όλων των πόλεων και την πολλαπλότητα των ευκαιριών που δίδεται στους υποψηφίους που ανήκουν σε ειδικές κατηγορίες, δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι, περιορίζοντας την ελεύθερη μετεγγραφή των φοιτητών που ανήκουν σε κάποια από τις κατηγορίες αυτές, όπως συνέβαινε μέχρι πρότινος, σε ένα συγκεκριμένο ποσοστό, ενδέχεται είτε ορισμένοι υποψήφιοι να θυσιάσουν τις Σχολές της πρώτης τους επιλογής προκειμενου να εισαχθούν σε κάποια Σχολή στην πόλη κατοικίας τους που όμως δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους, προκειμένου να μπορέσει η οικογένεια να ανταποκριθεί στα σημαντικά φοιτητικά έξοδα, αφού συνήθως θα μιλάμε για οικογένειες με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες, είτε οι οικογένειες αυτές, μη θέλοντας να καταβαραθρώσουν τις προσδοκίες των παιδιών τους, να αναγκάζονται συχνά να συντηρούν δύο ή και τρία σπίτια (αν κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας φοιτεί σε άλλη πόλη) προκειμένου ο υποψήφιος να εισαχθεί σε κάποια Σχολή που πραγματικά επιθυμεί, ακόμα και αν βρίσκεται σε διαφορετική πόλη.